Op het eerste gezicht lijken charismatische zakenlui en prekers in de kerk weinig gemeen te hebben. De ene bouwt bedrijven. De andere bouwt gelovige gemeenschappen. Kijk je echter beter en de overeenkomsten zijn volgens Fast Company opvallend. “Beiden brengen hun dagen immers door met mensen te vragen te geloven in iets wat ze nog niet kunnen zien. Beiden beschrijven een toekomst die (nog) niet bestaat, en vragen vervolgens iedereen hun leven te organiseren rond het werkelijk maken van die visie. Beide vertrouwen op charisma, overtuiging, herhaling.“
Het bedrijfsleven is ondertussen wel verliefd geworden op snelheid, stelt het zakenblad. “Maar snelheid zonder visie heeft een vreemde manier om de problemen die het belooft op te lossen net te vermenigvuldigen“, lezen we.
We zien dit patroon voortdurend. Een bedrijf bereikt een nieuwe groeifase of heeft een existentiële crisis. Het oorspronkelijke vuur van de oprichter brandt ergens nog wel op een waakvlam, maar het bedrijf is de informele mythe ontgroeid die het ooit bijeenhield. Fast Company: “Nieuwe leidinggevenden komen binnen met een nieuwe taal. Er ontstaan nieuwe teams rond nieuwe prioriteiten. De markt verandert. De bedrijfscultuur begint plotseling in meerdere dialecten tegelijk te spreken.“
Beslissingsmoeheid
Snelheid zonder duidelijke visie leidt volgens Fast Company tot beslissingsmoeheid. “Zonder gedeelde visie wordt elke belangrijke beslissing een discussie. Medewerkers en managers buigen zich steeds opnieuw over dezelfde vragen. Teams wachten op goedkeuring in plaats van zelf een oordeel te vellen. De organisatie lijkt druk, maar vertraagt ondertussen ongemerkt.“
Het belangrijkste gevolg is dat medewerkers gedemotiveerd raken. Fast Company: “Dit is de prijs die de meeste leiders over het hoofd zien. Mensen vertrekken niet simpelweg omdat een bedrijf snel beweegt. Ze vertrekken omdat ze niet langer geloven dat die beweging hen naar een waardevolle bestemming leidt.“ Dat gebeurt in geloofsgemeenschappen én bedrijven…
