Wie krijgt wat, hoeveel, en wie niets…
Bart De Wever had er duidelijk zijn buik van vol: het eindeloze gekibbel over “energiesteun”. Dus trok de Arizona-regering ’s nachts de deur dicht en lag er plots een dealtje op tafel. 80 miljoen euro. Klinkt indrukwekkend(?), maar wat betekent dat nu écht voor jou? Spoiler: het hangt er sterk vanaf of je baas mee wil spelen.
80 miljoen “steun”… maar vooral voor wie met de auto moet werken
De federale regering pompt de komende drie maanden 80 miljoen euro in een soort tijdelijke energiebuffer. De focus? Mensen die elke dag met de eigen wagen naar het werk moeten en géén tankkaart hebben.
De redenering is simpel: wie aan de pomp moet betalen uit eigen zak, mag niet de volle klap van de hoge brandstofprijzen dragen.
Maar er zit een stevige kanttekening bij: het geld komt niet automatisch op je rekening terecht.
Het principe: meer kilometervergoeding, maar alleen als je werkgever meedoet
Vandaag krijg je maximaal 0,43 euro per kilometer woon-werkverkeer. De regering wil werkgevers aanmoedigen om dat bedrag tijdelijk op te trekken met maximaal 10 cent per kilometer.
Doe je werkgever dat? Dan springt de overheid bij via een belastingvoordeel voor hem. Jij zelf ziet dat extra bedrag netto verschijnen op je loonbrief. Geen belastingen, geen gedoe.
In theorie betekent dat:
- iedereen zonder tankkaart en met eigen wagen kan profiteren
- je krijgt het automatisch via je loon
- een werknemer die 25 km van het werk woont, zou op drie maanden tot zo’n 250 euro extra kunnen krijgen
Maar dat is de “folderversie” van het verhaal.
De harde realiteit: alles hangt af van je baas
Dit is geen premie die je gewoon krijgt. Het is een duwtje richting werkgevers.
En daar wringt het schoentje.
- je werkgever moet zélf beslissen om mee te doen
- hij moet administratie doen om het systeem te activeren
- hij mag ook minder dan 10 cent geven (bv. 4 cent)
- en als hij niet meedoet? Dan krijg jij… niets
Met andere woorden: dezelfde maatregel kan voor de ene werknemer 250 euro opleveren en voor de andere exact nul.
Niet echt een universeel “steuntje”, dus. Eerder een soort financiële loterij met je werkgever als trekking.
Voor wie is het écht bedoeld?
Officieel: voor mensen die “geen alternatief” hebben voor de auto.
Denk aan werknemers in moeilijk bereikbare industriezones, havenarbeiders, mensen die simpelweg niet op de fiets of trein geraken.
Maar de regering zegt niet precies wie wel en wie niet in dat hokje past. Dat blijft bewust vaag, om eindeloze discussies te vermijden.
Resultaat: werkgevers krijgen de sleutel in handen om te beslissen wie “genoeg nood” heeft aan extra vergoeding.
En wie krijgt niks?
Heel wat mensen blijven gewoon achter met hun huidige regeling:
- werknemers met openbaar vervoervergoeding
- fietsforfait-gebruikers
- jobs waar al een vaste regeling bestaat
- en iedereen waarvan de werkgever niet wil meedoen
Zelfs wie elke dag braaf de file trotseert, kan dus met lege handen achterblijven.
Dienstverplaatsingen: kleine extra voor wie onderweg werkt
Moet je tijdens je werk zelf de baan op? Bijvoorbeeld van klant naar klant of van patiënt naar patiënt?
Dan krijg je al een kilometervergoeding, en die wordt tijdelijk verhoogd. Hoeveel precies wordt maandelijks berekend.
Budget: 5 miljoen euro.
De logica van de regering: veel mensen in die situatie hebben toch al een firmawagen of tankkaart. Dus het is eerder een kleine bijsturing dan een grote ingreep.
Energiebelastinghervorming? Even on hold
De hervorming die gas en stookolie duurder en elektriciteit goedkoper moest maken, wordt uitgesteld tot 1 augustus.
Op papier blijft het principe overeind:
- fossiele brandstoffen worden duurder
- elektriciteit goedkoper
Maar voorlopig blijft alles even zoals het is. Een klassieke politieke “we schuiven het nog wat vooruit”-zet.
15 miljoen voor wie écht in de kou zit
Voor kwetsbare gezinnen die nog met mazout of gas verwarmen, komt er 15 miljoen euro steun.
Dat geld gaat naar OCMW-fondsen:
- Sociaal Mazoutfonds
- Fonds Gas en Elektriciteit
Maar ook hier: beperkt budget, dus enkel de meest kwetsbaren komen in aanmerking.
Geen extra belasting op overwinsten
Een belasting op “overwinst” van energiebedrijven komt er niet.
MR en N-VA hielden dat tegen, onder meer omdat het juridisch wankel zou zijn.
Wel mag De Wever op Europees niveau pleiten voor zo’n taks. Veel meer dan diplomatieke druk is dat voorlopig niet.
Zelfstandigen: uitstel, geen cadeaus
Voor zelfstandigen die door de energiekosten in ademnood zitten:
- uitstel van sociale bijdragen (tot een jaar later)
- geen boetes of extra kosten
- je blijft volledig in orde voor sociale rechten
- in extreme gevallen: kwijtschelding mogelijk
Geen cash in de hand dus, maar wel wat ademruimte.
Gedrag veranderen: minder rijden, meer hopen op goede wil
De regering wil ook het energieverbruik naar beneden duwen met “bewustmakingscampagnes”:
- thuiswerken stimuleren
- carpoolen promoten
- zuiniger rijden aanmoedigen
- meer trein, tram en bus gebruiken
Maar sancties? Die zijn er niet. Het blijft volledig vrijblijvend.
Of mensen effectief minder zullen rijden, hangt dus opnieuw af van… goeie wil.
En de trein? Geen goedkoper ticket in zicht
Openbaar vervoer moet aantrekkelijker worden, zegt de regering.
Alleen: goedkoper maken zit er niet in. Daar is geen budget voor.
CREG-tool opnieuw in de spotlight
De overheid wil ook de energievergelijker van de CREG opnieuw pushen.
Want de cijfers zijn pijnlijk:
- 64 procent van de Belgen zit in een duur gascontract
- slechts 10 procent heeft de goedkoopste formule
Met andere woorden: wie niet vergelijkt, betaalt zich vaak blauw.
Conclusie: steun met een stekker eraan
Die 80 miljoen energiesteun is geen klassieke premie die automatisch op je rekening belandt.
Het is een systeem dat:
- werkt via werkgevers
- afhankelijk is van hun bereidheid
- sterk verschilt van job tot job
- en voor sommigen gewoon niks oplevert
Of je er iets aan hebt? Dat hangt minder af van De Wever… en vooral van de vraag of je baas zin heeft om mee te doen.
(Foto: Shutterstock)