Maar Melissa is wel geen minister van Mobiliteit.
“Is het vooruit of achteruit, kies maar”, met die slogan trokken de Vlaamse socialisten naar de kiezer. Melissa Depraetere wil vooruit, maar dan trager. De kersverse minister van Klimaat - die in een andere socialistische slogan beweerde te weten waar mensen van wakker liggen - wil de maximumsnelheid op de snelwegen van 120 naar 100 kilometer per uur verlagen, net zoals de noorderburen het sinds 2019 doen tussen zes uur ’s ochtends en zeven uur ’s avonds. Dat is volgens Melissa niet alleen goed voor de stikstofkaart en het CO₂-bilan, maar ook voor de portemonnee van wie tankt. “Wie 100 rijdt in plaats van 120, verbruikt al snel tot 30 procent minder brandstof”, zegt ze. “En het is veiliger, punt.”
“We moeten durven kijken naar maatregelen die effectief meerdere doelen tegelijk dienen: klimaat, mobiliteit, verkeersveiligheid én koopkracht. Argumenten genoeg dus om die discussie nu eindelijk open te breken.”
Allemaal goed en wel, maar het stuur zit bij Mobiliteitsminister Annick De Ridder (N-VA), en die heeft zich nog niet bepaald geëngageerd om de zware voet van de Vlaming te temmen. Depraetere zelf weet dat ze met haar pleidooi vooral een steen in de vijver gooit. “Als minister van Klimaat is het mijn taak om de rest van de ploeg tot actie aan te zetten. Ik hoop dat mijn collega’s durven doorpakken. Want als iedereen blijft wachten op de andere, dan gebeurt er natuurlijk niets.”
Dat ‘niets’ is trouwens exact waar Vlaanderen nu zit. De CO₂-uitstoot moet tegen 2030 met 40 procent dalen tegenover 2005, maar voorlopig stevenen we af op een magere 33,2 procent. En dan zijn we nog optimistisch. Europa eist ondertussen nog méér, en de tijd dringt. Juist, daar heb je Europa weer.
Boeren, bouwwerven en andere heilige huisjes
Dat Vlaanderen achterophinkt, heeft veel te maken met een paar hardnekkige sectoren die voorlopig amper bewegen: landbouw en transport. En het zijn net die twee die het moeilijkst te temmen zijn. Over de boeren laat Depraetere zich voorzichtig uit. Ze wil hen “helpen om van het gas af te raken” en andere energiebronnen te gebruiken. Klinkt moedig, maar het blijft voorlopig bij wollige woorden. Geen cijfers, geen maatregelen, geen concrete data. Alleen de waarschuwing dat de gasfactuur van de landbouwers binnenkort een nucleaire afrekening wordt.
Het nieuwe Vlaamse klimaatplan had er in juni 2024 moeten liggen. We zijn bijna een jaar verder. Volgens Depraetere heeft de vorige ploeg gewoon collectief de handrem opgetrokken vlak voor de verkiezingen. En intussen: onderzoeken, overleggen, treuzelen. “We hebben alles onderzocht wat er te onderzoeken valt. Nu is het gewoon een kwestie van keuzes maken.”
Rekeningrijden? Dat is pas écht kogelgevaarlijk
Depraetere weet ook wel dat 100 rijden op de autostrade maar het topje van de klimaatijsberg is. “Er zijn nog véél gevoeligere maatregelen die op tafel liggen,” waarschuwt ze, “zoals rekeningrijden.” En wie in deze regering het woord ‘rekeningrijden’ luidop durft uitspreken, riskeert politieke zelfontbranding. Zeker met partijen als N-VA en CD&V in de cockpit, waar men liever in de achteruitkijkspiegel blijft hangen.
(Foto: Philip Reynaers/Photo News)
