“Verdelen we de lasten niet eerlijk? Dan zonder ons. Punt.”
Minister van Sociale Zaken Frank Vandenbroucke (Vooruit) greep 1 mei aan aan om in een politiek klimaat van sluipende bezuinigingen, stijgende militaire uitgaven en fiscale druk, de contouren van een rode krijtlijn te trekken: wie weigert de lasten rechtvaardig te verdelen, dreigt een sociale coalitie zonder Vooruit over te houden.
Welvaartstaat als inzet van stille ideologische oorlog
Vandenbroucke koos in zijn toespraak voor helderheid. De welvaartstaat staat onder druk, en niet door toevallige externe factoren, maar door bewuste politieke keuzes. “Er zijn partijen die geloven dat hun moment gekomen is. Ze willen vakbonden kortwieken, mutualiteiten neutraliseren en de automatische loonindexatie afschaffen,” klonk het scherp. Zonder ze bij naam te noemen, viseerde hij duidelijk de liberale en conservatieve fracties binnen de regering. Nee, de neuzen van de reghering-De Wever wijzen niet allen in dezelfde richting.
“Vooruit blijft, ondanks alles, in de arena”
Vooruit zit mee aan tafel in de regering – noodgedwongen, geeft Vandenbroucke toe – maar de partij heeft bewust gekozen om niet aan de zijlijn te staan. “De sociale zekerheid, de index en sterke collectieve structuren zijn geen relikwieën van het verleden, ze zijn het fundament van onze huidige welvaart,” zei hij. “Zonder die pijlers is er geen zekerheid voor de werkende man of vrouw.”
Volgens Vandenbroucke moet de herverdeling opnieuw centraal staan. In plaats van lonen te blijven belasten, kijkt Vooruit nadrukkelijk naar kapitaal. De partij pleit voor 2,5 miljard euro aan nieuwe inkomsten, voornamelijk uit meerwaardebelastingen op aandelen, gericht op de superrijken. “Laat je niets wijsmaken: de grote winsten worden niet geboekt door de middenklasse, maar door de 1 procent die onder de radar blijft.”
De strijd tegen fiscale sabotage
Naast de structurele hervorming van de fiscaliteit, zet Vooruit ook de bijl in de hardnekkige fiscale fraude, die volgens Vandenbroucke “de solidariteit ondergraaft”. Achterpoortjes sluiten is daarbij even belangrijk als nieuwe heffingen introduceren. “Je kan mensen niet vragen bij te dragen, terwijl anderen systematisch de dans ontspringen. Zolang daar geen kentering in komt, blijft ware solidariteit een illusie.”
De boodschap was dan ook glashelder: de hervormingen die nodig zijn om de welvaartstaat toekomstbestendig te maken, kunnen enkel slagen als de sterkste schouders effectief het meeste dragen. Zo niet, dan zal Vooruit zich niet langer politiek laten gijzelen door een coalitie die structureel weigert te hervormen. “De inspanningen moeten rechtvaardig verdeeld worden, of het zal zonder ons zijn.”
1 mei als morele grens
De jaarlijkse viering van de arbeidersbeweging was dit jaar geen nostalgisch eerbetoon aan vervlogen tijden, maar een scherp politiek statement. In een tijd waarin sociaaleconomisch beleid opnieuw wordt gekaapt door technocratische bezuinigingslogica en asymmetrische verdeling van macht en middelen, herbevestigde Vandenbroucke de fundamentele inzet van zijn partij. We betwijfelen dat de regering-De Wever het einde van de legislatuur zal halen.
Vooruit zal – zo beweren ze - de welvaartstaat verdedigen als collectief project, niet als boekhoudkundige last. En wie daarin niet mee wil, zal de toekomst moeten bouwen zonder de steun van de Vlaamse socialisten. Vul zelf maar in wat dat betekent.
(Foto: Frederic Sierakowski/Pool/Photo News en Pixabay)
