GheelaMania V ging gisteravond in avant-première in Geel. 450 acteurs en figuranten brengen in een grote tent op de Werft het verhaal van de Heilige Dimpna — en dat spektakel is nu al zo goed als uitverkocht.
De stad Geel (Antwerpen) heeft haar patroonheilige Sint-Dimpna hoog in het vaandel. Elke vijf jaar kulmineren de Dimpnadagen in één groot totaalspektakel: GheelaMania. Dit jaar is het de vijfde editie, en die zet meteen de toon. Een massaproductie met 450 acteurs en figuranten, een eigen tent op de Werft, en een verhaal dat de eeuwenoude legende van Dimpna koppelt aan een hedendaagse invulling — met veel herkenbare Geelse elementen.
De legende van Dimpna, opnieuw verteld
GheelaMania draait telkens opnieuw om het verhaal van Sint-Dimpna en de traditie van gezinsverpleging voor mensen met psychische problemen in wat ze 'de Barmhartige Stede' noemen. Geel heeft een unieke geschiedenis op dat vlak: al eeuwen worden mensen met mentale kwetsbaarheid hier opgenomen bij gastgezinnen, een praktijk die nog steeds bestaat. GheelaMania maakt dat verhaal zichtbaar voor een breed publiek — én doet dat met verve.
20.000 toeschouwers verwacht
De cast speelt maar liefst 18 voorstellingen, waarvan twee speciaal voorzien zijn voor scholen. Per voorstelling kunnen iets meer dan 930 mensen het spektakel bijwonen. RTV mocht al een kijkje nemen tijdens de avant-première van gisteren, en het enthousiasme was meteen voelbaar.
De ticketverkoop spreekt voor zich: 85 procent van de plaatsen is al weg. De komende weken worden zo'n 20.000 toeschouwers verwacht — een indrukwekkend getal voor een productie die volledig gedragen wordt door lokale krachten.
Geel doet het op zijn eigen manier
Wat GheelaMania zo sterk maakt, is dat het geen uitheems spektakel is dat over de stad gedrapeerd wordt. Het is van en voor Geel: de cast, de verhalen, de humor en de emotie zijn diep geworteld in de lokale identiteit. Dat merk je aan het publiek dat terugkomt editie na editie, en aan de makers die er maanden hun hart in leggen.
Met de vijfde editie bewijst Geel opnieuw dat grootse theatrale ambities niet voorbehouden zijn aan de grote steden.
