Spoiler: iedereen heeft het over… het zwembad.
Eén jaar zit Guy D’haeseleer in de burgemeestersstoel van Ninove. Een jaar vol miserie: eerst de bom rond een onderzoek naar mogelijke verkiezingsfraude, daarna een acuut leverfalen dat hem bijna fataal werd. Maar goed: Forza Ninove zit aan het stuur — de vraag is alleen of de stad al vóelt dat er iemand rijdt.
Een lege mailbox, en een jaar dat overvol begon
D’haeseleer toont aan ‘Het Nieuwsblad’ zijn lege inbox alsof het een olympische medaille is. “Alle mails beantwoord”, klinkt het trots. Nu ja: er was een moment — hij weet het op de komma — dat er 1.410 onbeantwoorde mails stonden te wachten. Na de operatie en revalidatie kwam hij begin zomer terug, keek de digitale berg aan en werkte hem langzaam weg. Eind september: missie geslaagd.
Maar onder de streep: een turbulente start voor een man die na dertig jaar campagne eindelijk zijn absolute meerderheid beet had — én meteen het parket over de vloer kreeg. Zelf zegt hij: “Ik ben nog niet eens verhoord.”
De symbolen kwamen eerst
Wie in Ninove rondvraagt wat er precies veranderd is, krijgt vooral één woord terug: symboliek. De kerstmarkt heet opnieuw kerstmarkt. Sinterklaas komt weer met zwarte Pieten. En in een hoekje van de stad speelt het belfort nu twee keer per dag de Vlaamse Leeuw — al blijkt niemand het te horen.
Het regenboogzebrapad blijft voorlopig liggen: “Er zijn andere prioriteiten,” zegt de burgemeester. “Maar herschilderen gaan we het niet doen.”
Veiligheid als visitekaartje
D’haeseleer wijst vooral naar politie en veiligheid als zijn grote wapenfeit: een 24/7 geopend politiekantoor, een fietsteam, voetpatrouilles, een droneteam, een fenomeenteam, een drugshond in opleiding. “Het onveiligheidsgevoel is belangrijk,” benadrukt hij.
“Maar er zijn buurten waar je ’s nachts beter niet flaneert”, hoor je bij de locals. “Maar dat is overal zo”, vertellen ze er meteen bij.
Van Boeddha tot beleid
De Mil maakte D’haeseleer eerder al tot carnavalsicoon met ‘Boeddhaeseleer’, een thema dat verrassend goed aansloeg. De afbeelding hangt vandaag ingekaderd in het sobere bureel van de burgemeester — een stille knipoog naar Ninoves grootste volksfeest.
Maar De Mil zegt ook eerlijk: “Nu is het aan hem, hij heeft het makkelijker dan Tania. Eén haan in het kiekenkot. Bewijzen dat hij het beter kan.”
Identiteit, regels en… de wet
De oppositie roept dat er een gebrek aan visie is, en dat er beleidsplannen zijn die tegen de juridische grens aanschuren. Zo wil D’haeseleer sociale woningen voortaan eerst toewijzen aan wie “al lang in Ninove woont”. Volgens hem zal dat “de instroom van Franstalige en allochtone vreemdelingen verminderen”.
Daarnaast wil hij leefloners strenger aanpakken en verwacht hij inspanningen in het Nederlands.
De afvalberg die blijft liggen
Eén miljoen euro: dat is wat de stad reserveert voor de fameuze afvalberg aan de Elisabethlaan. Het symbool van alles wat blijft liggen — letterlijk en figuurlijk. De vorige burgemeester wilde de vervuiler laten betalen; dat leidde tot een juridisch moeras. D’haeseleer wil dat principe behouden. Het resultaat is een beetje pijnlijk: de vuilnisberg staat er nog steeds.
Maar boven alles: hét zwembad
Zeg in Ninove “probleem” en iedereen zegt “het zwembad”. Het oude complex is dicht, het nieuwe werd geschrapt. “Onbetaalbaar”, zegt D’haeseleer. Een alternatief kleiner ontwerp? Ook geschrapt.
Maar zijn toon is intussen zachter geworden: “We gaan alle mogelijkheden onderzoeken. En wie weet?” Politieke voorzichtigheid of een opening? Wat denk jij?
Critici zien vooral een afbraakoefening: “Het zwembad: geschrapt. Het busvervoer voor honderden leerlingen: geschrapt. En wat komt er wél? Een evenementenhal. De derde.”
Wie mag nog in het stadsmagazine?
In het stadsmagazine duiken geen gekleurde Ninovieters meer op. Alleen witte gezichten. Geen toeval, zegt D’haeseleer: “Mensen met een hoofddoek komen er niet in. We hameren op integratie. Dan moet je dat ook uitdragen.”
Of, zoals hij het samenvat: “Wie graag mensen van kleur ziet, moet maar buiten wandelen.”
Eén jaar D’haeseleer: een burgemeester die met volle energie zwaait met vlaggen, symbolen en identiteitsmarkers, maar tegelijk beseft dat besturen meer is dan slogans. De mailbox is dan wel leeg — Ninove zit nog met een hele hoop vragen.
Zullen we nog één keer de Ninovieters aan het woord laten? Daar begint bijna elke zin met hetzelfde: “Ja maar… het zwembad.”
(Foto: Philip Reynaers/Photo News)
