"Inzet van militairen vooraf niet besproken binnen regering."
In de politiek mag je je veel permitteren: cijfers verdraaien, halve waarheden serveren, en zelfs compleet tegenstrijdige beloftes doen. Liegen is schering en inslag, en meestal levert het enkel een gefronste wenkbrauw of een krantenkop op. Maar passeer je een collega-minister? Dan ontketen je een politieke oorlog. In dit geval is Annelies Verlinden de aangevallen partij, en haar reactie doet vermoeden dat het hier niet alleen om principes gaat, maar ook om stemmenverlies of -winst, om ego, imago, en misschien gewoon het gevoel dat je als politica je autoriteit moet verdedigen. Wie zal het zeggen? Het politieke toneel blijft een plek waar lange tenen en persoonlijke belangen net zo hard meetellen als beleidsnota’s.
Waar gaat het om?
De beslissing van de federale regering om militairen in te zetten voor de beveiliging van Joodse instellingen zorgt voor interne spanningen. Vlaams minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin (MR) en minister van Defensie Theo Francken (N-VA) kondigden maandag de maatregel aan, als antwoord op een aanslag op de synagoge in Luik. Minister van Justitie Annelies Verlinden (CD&V) voelt zich nu gepasseerd. “Deze beslissing werd niet vooraf binnen de regering besproken,” meldt haar kabinet.
Reactie op aanslagen en dreiging
De maatregel volgt op een reeks incidenten in België en Nederland. Recentelijk werden synagoges in Rotterdam en een Joodse meisjesschool in Amsterdam aangevallen. De aanslagen werden opgeëist door de jihadistische groepering ‘Beweging van de Rechtvaardigen’. Het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken spreekt van een “golf van antisemitisme”.
Quintin benadrukte het belang van de maatregel: “In een context van toenemend antisemitisme heeft de aanslag in Luik nogmaals aangetoond dat de dreiging voor de Joodse gemeenschap in België zeer reëel is. De veiligheid van onze medeburgers verzekeren is de opdracht van de Staat, los van politieke overwegingen. Militairen zullen de politiediensten direct ondersteunen.”
Concreet betreft het de inzet van militairen aan synagoges en Joodse scholen. Operationele controle blijft in handen van de politie, in nauwe samenwerking met Defensie. Francken vult aan: “Defensie staat altijd klaar om de natie te ondersteunen wanneer de veiligheid van burgers onder druk staat. Deze inzet versterkt de politiediensten en beschermt de Joodse gemeenschap.”
Positieve reacties en juridische basis
De beslissing werd positief onthaald door zowel de lokale politiek als de Joodse gemeenschap. Antwerps burgemeester Els van Doesburg (N-VA) noemt het “de enige juiste en logische beslissing”, terwijl het Forum der Joodse Organisaties (FJO) de maatregel als “dringend en noodzakelijk” bestempelt, gezien de recente incidenten.
De wettelijke basis voor de inzet is artikel 111 van de wet op de geïntegreerde politie. Dit artikel stelt de Commissaris-generaal van de Federale politie in staat militairen van Defensie in te zetten ter ondersteuning van politietaken.
Interne spanning: Verlinden voelt zich gepasseerd
Minister Verlinden benadrukt dat het dossier niet vooraf binnen de regering is besproken. CD&V koppelde de kwestie van militaire beveiliging traditioneel aan een ander prioriteitsdossier: overbevolking in de gevangenissen. Door een doorbraak in dat dossier dreigt haar agenda nu naar de achtergrond te verdwijnen.
Het kabinet van Verlinden laat weten dat de minister het onderwerp “op zeer korte termijn op de regeringstafel zal brengen” en een gesprek zal voeren met de commissaris-generaal over het tekort aan middelen binnen de politie voor de uitvoering van deze taak.
Volgens vakbond ACOD slapen momenteel 644 gedetineerden op de grond in Belgische gevangenissen, een cijfer dat de overbevolking verder aantoonbaar maakt sinds de invoering van de penitentiaire noodwet in de zomer van 2025.
Dus?
De inzet van militairen op Joodse instellingen wordt algemeen gezien als een noodzakelijke maatregel tegen een toenemende dreiging van antisemitisch geweld. Tegelijk onthult het incident de kwetsbaarheid van de interne regeringsafstemming en de spanning tussen verschillende beleidsprioriteiten.
(Foto: PhotoNews)
