1.100 betogers, stakingsoproep op openingsdag Gentse Feesten.
Het protest aan het Gentse stadhuis is niet zomaar een schermutseling aan de rand van de lokale besluitvorming, maar een symptoom van een diepere malaise. De geplande miljoenenbesparingen van het stadsbestuur leiden tot sociaal verzet, een stakingsoproep op een symbolisch moment en een politieke patstelling waarin vooral ambtenaren, middenveld en burgers de rekening krijgen gepresenteerd.
Op woensdagavond verzamelden ruim 1.100 actievoerders aan het stadhuis van Gent. Aanleiding: een extra gemeenteraad over de aangekondigde besparingsronde van 120 miljoen euro. De oppositie had de zitting afgedwongen, maar het was vooral de publieke opinie die zich roerde.
Wat begon als een deels ludiek protest – met boerderijdieren, loeiende sirenes en het “Rad der Macht” – draaide snel uit op een scherpe veroordeling van het beleid van Voor Gent en Groen, het stadsbestuur dat sinds de vorige bestuurscrisis met haken en ogen aan elkaar hangt.
Symboliek wordt strategie: staking op startdag Gentse Feesten
De socialistische vakbond ACOD kondigde meteen na afloop van de actie een stakingsdag aan op 18 juli, de openingsdag van de Gentse Feesten. Meer dan louter symbolisch: de stad mikt jaarlijks op een feestelijke toeristische injectie, net nu plant de vakbond een forse clash.
Volgens ACOD-woordvoerder Jeroen Demuynck is het slechts het begin van een "maandenlange golf van sociaal verzet". Ook andere vakbonden, waaronder ACV, nemen al posities in, onder meer via prikacties van de groendienst. Het personeel van de stad voelt zich in de steek gelaten en monddood gemaakt. “We mogen eigenlijk niet met de pers praten”, klinkt het ter plaatse. Angst en frustratie gaan hand in hand.
Politieke erosie en bestuurlijke kortzichtigheid
De kern van de betoging draait rond het structureel afbouwen van stadsdiensten, het verdwijnen van meer dan 350 voltijdse banen en het aanhoudende gebrek aan duidelijkheid over subsidies aan middenveldorganisaties. Daarbij komt dat veel betrokkenen het stadsbestuur betichten van een autocratische aanpak: beslissingen worden genomen zonder grondig overleg, en zonder oog voor de gevolgen op lange termijn.
“Dit is een besparing op de kap van het personeel en het sociaal weefsel van Gent”, stelt Gregory Cremmerye van 'collectief zwarte rook'. “De stad heeft haar financiën jarenlang niet op orde gehouden, en nu worden de verkeerde mensen opgezadeld met de rekening.” De boodschap is duidelijk: wanbeleid wordt niet afgestraft aan de top, maar doorgerekend naar de basis.
Ook de publieke perceptie kantelt snel. Tijdens de vorige bestuurscrisis – waarin N-VA bijna in de coalitie verzeilde – werd met man en macht betoogd tegen de verrechtsing van het stadsbeleid. Maar vandaag is de conclusie van veel actievoerders pijnlijk: de huidige coalitie doet het nauwelijks anders. Wat links leek, voelt ondertussen als technocratisch en afstandelijk.
De vraag die blijft hangen
Dat het protest zonder incidenten verliep, doet weinig af aan de politieke schade. Het ongenoegen is breed gedragen en zal zich vermoedelijk herhalen tijdens de Gentse Feesten – niet in de feesttenten, maar op straat en in de depots van de stadsdiensten.
De stad Gent bevindt zich op een kantelpunt. Waar vroeger werd geïnvesteerd in participatie, duurzaamheid en personeel, wordt nu vooral beknibbeld. Wat begon als begrotingsdiscipline, voelt vandaag als bestuurlijke amputatie.
En dus rijst de vraag: is dit nog het Gent van “licht, liefde en lef”, of eerder van ontslagbrieven, spreadsheetlogica en straatprotest?
In elk geval: de zomer wordt heet, en het is geen klimaatopwarming die daar de oorzaak van is.
(Foto: screenshot YouTube)
