Woke eruit, heffingen in de wachtkamer: “Make the West Great Again.”
In het hart van de Amerikaanse macht – de Oval Office, waar doorgaans staatslieden poseren alsof ze net de wereld gered hebben – vond donderdag een persconferentie plaats die even goed een trailer voor een ideologische buddyfilm had kunnen zijn: Make the West Great Again, met in de hoofdrollen Donald Trump als zichzelf en Giorgia Meloni als de Europese sidekick die zijn zinnen afmaakt.
De Italiaanse premier kwam naar Washington om te praten over importheffingen, maar kreeg meteen een plek aan het rechterhand Gods – of althans: van de man die gelooft dat hij dat is. De toon was allesbehalve zakelijk. Dit was geen diplomatie. Dit was een front vormen tegen alles wat in hun ogen links, zacht of te inclusief ruikt.
"Make the West Great Again": Sloganpolitiek met trans-Atlantisch sausje
“Het Westen moet opnieuw groot worden,” klonk het uit Meloni’s mond, alsof ze Trumps campagneslogan op het vliegtuig naar D.C. had ingeoefend. “Ik heb het niet over een geografisch concept,” voegde ze eraan toe, “maar over een beschaving.” Een beschaving die, volgens haar, wordt bedreigd door een ideologische tsunami van woke, DEI (Diversiteit, Gelijkheid en Inclusie) en een Europa dat steeds minder opkijkt naar zichzelf. Trump knikte instemmend.
“We moeten ons verzetten tegen krachten die onze geschiedenis willen wissen,” zei Meloni, terwijl Trump haar in de zij prikte alsof ze net zijn Twitter had voorgelezen. “Zij begrijpt het,” glunderde hij later. En dan wist je: dit was geen per ongeluk lekje camera-intimiteit, dit was een geregisseerd moment voor het thuisfront – aan beide kanten van de oceaan.
Migratie, Meloni-style: “Europa volgt ons voorbeeld”
Het duo vond elkaar ook in hun gezamenlijke obsessie met migratie. Volgens Trump is het de reden dat Europa “door de knieën gaat.” Meloni beweerde dat Italië nu de lijnen uitzet. “We geven het voorbeeld. De aanpak verandert in Europa,” stelde ze. Hoe zij ze het eerder ook alweer? Juist: “We moeten ons verzetten tegen krachten die onze geschiedenis willen wissen." Oh ironie!
Dat Italië vandaag alom wordt bekritiseerd voor de mensonterende toestanden in zijn opvangkampen, is een detail dat niet ter sprake kwam. Feiten verstoren nu eenmaal de betere choreografie van het politieke toneel.
Diplomatie met uitnodiging en omweg
Meloni had niet alleen een ideologische boodschap meegebracht, maar ook een officiële uitnodiging. “De president heeft aanvaard om in de nabije toekomst Rome te bezoeken,” zei ze, zichtbaar trots. Alsof ze net een pausbezoek had geregeld, of minstens een aflevering van House of Cards: Vatican Edition.
Waarom ze dat deed? Omdat Meloni hoopt dat Trump ook even stopt bij de Europese Commissie, die bevoegd is voor de handelsakkoorden. Want Meloni mag dan wel premier zijn van een G7-land, zij onderhandelt niet over tarieven – dat is Brusselse kost.
Hoe dan ook, daar ging het dus nauwelijks over. De importheffingen, het officiële agendapunt, werden in de persconferentie even aangehaald als voetnoot bij een ideologisch verbond. Een soort “dat komt wel goed” tussen de camera’s door, maar zonder inhoudelijke garantie. De echte winst voor Melon zijn de beelden die de wereld rond gaan: naast Trump in de Oval Office, als mede-uitdager van alles wat progressief is.
Show zonder slotakkoord
De boodschap is duidelijk: een heropstanding van een conservatief Westen, met minder woke, minder migratie, en als het even kan ook minder tussenkomst van de Europese instellingen. Of dat allemaal in beleid omgezet wordt, weet alleen Joost.
En zo werd de Oval Office voor even geen kantoor, maar een podium. Voor twee leiders die geen wetten willen maken, maar mythes.
(Foto: screenshot X)
