Teveel nevenactiviteiten, teveel vrijheid-blijheid, te weinig controle.
De rek is eruit. De voorbije jaren kon Ruben Van Gucht (39) nog wegkomen met een balorige ik-doe-wat-ik-wil-houding, maar dat krediet lijkt nu definitief opgebruikt. Binnen de VRT groeit de ergernis, commerciële zenders zetten hem aan de deur, en zelfs nevenprojecten waar hij zelf de motor van was, worden afgevoerd. Het enfant terrible-uitstralingsrecht heeft zijn houdbaarheidsdatum bereikt.
De Eddy’s geschrapt: nevenactiviteit zonder dekking
Startpunt van de recente storm: de VRT schrapte in alle stilte de geplande awardshow De Eddy’s, gelieerd aan de podcast Wielerclub Wattage. Officieel wil niemand bij de openbare omroep bevestigen dat er sprake is van interne irritatie, maar bronnen binnen de organisatie spreken van een duidelijke conclusie: Van Gucht bracht het project eigenhandig naar de Lotto Arena, zonder afstemming met de VRT en zonder steun van zijn manager, met wie hij intussen gebroken heeft.
Dat is niet langer een creatieve vrijheidsfout; het is een risico dat men op de Reyerslaan niet meer wil dragen. Gevolg: De Eddy’s gaan niet door, en Wattage wordt volledig inhouse gehaald. Van Gucht blijft wel in beeld, maar de extra inkomstenstroom verdwijnt.
Dj-ambities en zelfstandigencontract? VRT houdt de boot af
Tegelijk botst Van Gucht op een ander dossier: zijn poging om zijn vast contract in te ruilen voor een zelfstandigenovereenkomst. Het voorbeeld van Karl Vannieuwkerke werd hem voorgehouden, maar de vergelijking hield geen stand. De VRT-directie weigerde: te veel nevenactiviteiten, te weinig controle, te weinig vertrouwen.
Zijn recent aangekondigde dj-carrière — tegen 2.875 euro per set, later herleid tot “prijs op aanvraag” — doet intern bovendien de wenkbrauwen fronsen. Men vraagt zich af hoeveel rollen één persoon tegelijk kan opnemen terwijl hij een boegbeeldfunctie vervult binnen een publieke omroep.
Interne frictie sinds dronken-rijdenzaak
De sfeer op de nieuwsdienst is ronduit gespannen. Van Gucht fungeert als sportanker binnen een redactie die momenteel sterk inzet op geloofwaardigheid en voorbeeldfunctie. Zijn veroordeling voor dronken rijden hielp niet — zeker niet toen er in De slimste mens een running joke van werd gemaakt, terwijl elders in de VRT een campagne rond verkeersveiligheid draait.
Die dubbelzinnigheid leidde volgens interne bronnen tot “frustratie die zich opstapelt”.
Over de schreef bij Play en VTM
Ook commerciële zenders zien hem liever gaan dan komen. Bij Play zou hij tijdens de opnames van Celebrity Masterchef uit de bocht gegaan zijn door vertrouwelijke informatie voortijdig te delen in De Weekwatchers, wat tegen de afspraken inging.
Bij VTM liep het nog feller mis: tijdens de opnames van De verraders smokkelde Van Gucht een smartwatch en laptop binnen — verboden items in een streng afgeschermd programmaformat. Toen hij niet wilde beloven zich aan de regels te houden, werd hem simpelweg gevraagd het kasteel te verlaten. In de wandelgangen spreekt men van “een breuk die eigenlijk onvermijdelijk was”.
Bijkomend gevolg: een verstoorde ruildeal tussen VRT en VTM, waarbij Van Gucht deelname van een VTM-profielfiguur aan een VRT-programma had moeten opleveren. Volgens VTM blijft men nu achter met een rekening zonder tegenprestatie.
Het geduld raakt op
De rode draad door de verschillende incidenten is pijnlijk duidelijk: Van Guchts zelfverklaarde ondernemersdroom, zijn losse omgang met afspraken en zijn neiging om regels te interpreteren als vrijblijvende suggesties, botsen steeds harder op organisaties die wél procedures en reputaties te bewaken hebben.
De tolerantie voor zijn enfant terrible-houding — jarenlang zijn handelsmerk — is op. Wat ooit werd gezien als eigenzinnigheid, wordt steeds vaker gelabeld als risicovol, moeilijk hanteerbaar en onprofessioneel.
De VRT zwijgt, voor nu
Op vragen verwijst Van Gucht door naar de VRT. Die houdt de communicatie strikt beheerst, maar bevestigt wél dat er gesprekken lopen. Wat er wordt besproken, blijft binnenskamers.
De kern blijft: een presentator die jarenlang zijn imago bouwde op grenzeloos ondernemerschap, botst nu op de grenzen van organisaties die voldoende hebben van improvisatie, risico’s en ‘ik weet het beter’-gedrag.
Het geduld van de sector raakt op — en een nieuwe start wordt moeilijk wanneer de storm op alle fronten tegelijk woedt.
Misschien helpt het om jezelf wat minder graag te zien?
(Foto: Peter De Voecht/Photo News)
