De overheid zegt dat er geen geld is, maar vindt plots toch 42 miljoen euro extra — genoeg voor een symbolisch gebaar, te weinig voor echte verlichting.
Eerst staan toekijken hoe miljarden verdampen in de energiecrisis, en dan trots aankondigen dat ze… 42 miljoen euro “teruggeeft”. Alsof je huis in brand staat en iemand je een emmer water aanbiedt — na de brand.
Premier Bart De Wever blijft ondertussen wel zijn mantra herhalen: “er is geen geld”. Behalve dus die 42 miljoen extra btw-inkomsten op benzine en diesel. Die zijn er plots wél. Maar geen paniek: dat geld zou “mogelijk” terugvloeien naar wie werkt en rijdt. Misschien. Ooit.
Geen geld, behalve wanneer het er plots wél is
Officieel maakt de overheid verlies op de energiecrisis. Dat zeggen de Nationale Bank, het Planbureau en iedereen die een grafiek leest als de bijbel. Maar tegelijk stroomt er wel degelijk extra cash binnen via de pomp.
In maart en april alleen al: 42 miljoen euro extra. Niet slecht voor een overheid die zogezegd “zijn broek scheurt”.
Kruimels voor de pendelaar
En wat doet men met dat bedrag? Grote plannen, kleine impact. Als dat geld verdeeld wordt over miljoenen Belgen, spreken we over… een paar tientjes per persoon.
Met andere woorden: je betaalt je blauw aan energie, en krijgt er misschien net genoeg voor terug om één keer te tanken. Als de prijzen meevallen. En als het beleid tegen dan beslist heeft hoe ze het gaan aanpakken.
Politieke chantage werkt wél
Dat er überhaupt iets gebeurt, heeft weinig te maken met visie en alles met politieke druk. Georges-Louis Bouchez dreigde de regering te blokkeren, en plots begint er beweging te komen.
Ook andere partijen duwen mee, want niemand wil de verkiezingen ingaan met het imago van “we deden niets terwijl de facturen explodeerden”.
Creatieve oplossingen, wanhopige vibes
De ideeën die circuleren, zeggen genoeg: hogere kilometervergoeding, tanken met maaltijdcheques, fiscale ingrepen… Alles passeert de revue.
Eén constante: het moet vooral niet te veel kosten. Want de begroting zit al in vrije val. België heeft ondertussen officieel de slechtste cijfers van de eurozone — een detail dat in deze discussie opvallend vaak wordt weggemoffeld, of net niet: het hangt er maar vanaf of het uitkomt voor je narratief, of niet.
De realiteit: iedereen verliest
Ondertussen passen burgers hun gedrag al aan. Minder rijden, minder verwarmen, minder verbruiken. Gevolg: zelfs die extra inkomsten beginnen te verdampen.
En dus zit je met een overheid die minder verdient, meer moet uitgeven en toch doet alsof 42 miljoen euro het verschil zal maken.
Dure crisis, goedkope oplossing
De energiecrisis legt opnieuw bloot hoe het hier werkt: eerst paniek, dan politiek gekibbel, en uiteindelijk een halfslachtige maatregel die vooral dient om de rust te bewaren binnen de regering.
En voor ons? Wij mogen blijven betalen. En hopen dat de volgende “teruggave” iets meer is dan een symbolisch fooi.
(Foto: Didier Lebrun/Photo News)
