Marc Dutroux blijft in cel, advocaat blijft zoeken naar 'gunstige' psychiater.
Meer dan twintig jaar na zijn veroordeling tot levenslang voor gruwelijke feiten blijft Marc Dutroux pogingen ondernemen om vervroegd vrij te komen. Hoewel zijn eerdere aanvragen systematisch zijn afgewezen, weigert zijn advocaat Bruno Dayez de hoop op te geven. De kern van zijn strategie is het vinden van een psychiater die een positief risicorapport durft opstellen — in strijd met alles wat de gerechtelijke experten tot nu toe hebben geconcludeerd.
Volgens Dayez is Dutroux vandaag “volkomen ongevaarlijk”, een bewering die haaks staat op het meest recente officiële rapport uit 2020. Daarin oordeelden de gerechtspsychiaters unaniem dat de voormalige ontvoerder en moordenaar nog altijd een ernstig gevaar vormt voor de samenleving. Dutroux zou psychopatische trekken vertonen, blijft haken in complottheorieën over zijn eigen onschuld en vertoont geen enkel inzicht in de gruweldaden waarvoor hij werd veroordeeld. De kans op recidive werd toen als "hoog" ingeschat.
Een dossier waar niemand zijn vingers aan wil branden
Dayez weet al langer dat het binnen België vrijwel onmogelijk is om een psychiater te vinden die het waagt om die bestaande analyses publiekelijk tegen te spreken. Al in 2024 gaf hij aan zijn zoektocht noodgedwongen te moeten uitbreiden naar het buitenland. Tot vandaag blijkt dat vergeefs. Dutroux is - ondanks de bewering dat hij “een circusleeuw zonder tanden” zou zijn geworden - nog altijd even ongeschikt bevonden voor terugkeer in de samenleving als bij zijn vorige aanvragen.
Toch blijft de advocaat pogingen ondernemen. Zijn cliënt zou, naar eigen zeggen, geen gevaar meer vormen omdat hij mentaal murw geslagen is door de lange detentie en leeft in een soort psychologische afzondering van de realiteit. Dayez erkent dat Dutroux blijft vasthouden aan zijn eigen waarheid, zich slachtoffer waant van een gigantisch justitieel complot en een vertekend beeld heeft van de rol van zijn medebeklaagde Michel Nihoul — die hij blijft aanwijzen als hoofdverantwoordelijke.
Veroordeeld en veroordeeld gebleven
De Belgische justitie blijft voorlopig onwrikbaar. Sinds zijn veroordeling in 2004 tot een levenslange gevangenisstraf voor ontvoering, verkrachting en moord op meerdere jonge meisjes, onder wie Julie Lejeune en Mélissa Russo, heeft Dutroux al verschillende keren geprobeerd om vervroegd vrij te komen. Telkens werd dat verzoek afgewezen. Het strafuitvoeringsrechtbank heeft duidelijk gemaakt dat niet alleen de feiten, maar ook de blijvende mentale gesteldheid van Dutroux een vrijlating onverantwoord maken.
Zelfs zijn advocaat spreekt inmiddels over een “quasi nihil” kans op vrijlating. Maar zolang het juridisch mogelijk blijft om een aanvraag in te dienen en zolang er psychiaters bestaan die bereid zouden kunnen zijn om het dominante oordeel te betwisten, blijft de deur juridisch gezien op een kier staan.
In de praktijk lijkt het dossier-Dutroux echter voor altijd vastzitten. Want zelfs als het ooit tot een nieuw rapport komt, is er één constante waar geen enkele deskundige, rechtbank of samenleving omheen kan: de herinnering aan wat hij heeft aangericht. En dat blijft, ook twintig jaar later, zwaarder wegen dan elke bewering over ongevaarlijkheid.
(Foto: K.Ibourki/PhotoNews)
