De Brusselse zakenman Dominique Janne, vandaag in het nieuws omwille van zijn strafklacht tegen Elio Di Rupo, wordt omschreven als een vriend van Stéphane Moreau. Wie de twee andere strafklachten tegen de ex-premier goed bekijkt, ziet een duidelijk patroon.
Het Luikse L-Post onlangs: “Naast de strafrechtelijke klacht van Novo Holding en haar CEO, Dominique Janne, in de zaak Ogeo Fund/Land Invest Group, is de voormalige Waalse minister-president en huidig lid van het Europees Parlement ook onderwerp van twee andere strafklachten. De eerste werd geïntroduceerd door de oprichter van Mithra, François Fornieri, en het bedrijf Ardentia, in een zaak van de Nethys-affaire (de zaak van de afgebroken verkoop van de dochteronderneming Elicio). Ze beschuldigen Elio Di Rupo van corruptie.“
Zonder volledig te willen en te kunnen zijn, proberen we wel een eerste aanzet te geven bij het ontstaan van de verhouding tussen Janne en Moreau.
Stéphane Moreau is in 2007 directeur-generaal van de Luikse Elektriciteitsvereniging (ALE). Geboren in Ans (waar hij dan schepen is, met Michel Daerden als burgemeester), met een diploma in politicologie en openbaar bestuur (ULg), begon hij op 26-jarige leeftijd, "met de rang van directeur", op het kantoor van de Waalse minister Alain Van der Biest (PS).
Alain Van der Biest (Grâce-Berleur, 4 mei 1943 – Grâce-Hollogne, 17 maart 2002) was een Franstalig-Belgisch politicus van de Parti Socialiste (PS). Van der Biest pleegde in maart 2002 zelfdoding in het huis van zijn moeder, die een maand eerder gestorven was. In de afscheidsbrief aan zijn vrouw bleef hij zijn onschuld volhouden. Enkele weken daarvoor was de Luikse kamer van inbeschuldigingstelling immers begonnen met het dossier Cools, waarin Van der Biest als een van de hoofdverdachten gold. In januari 2004 werden 6 mensen uit de kringen rond Van der Biest veroordeeld door het Hof van Assisen van Luik voor medeplichtigheid aan de moord op Cools, onder hen Taxquet en Di Mauro die 20 jaar celstraf kregen.
Guy Mathot
Moreau was vervolgens de “gezant” van Guy Mathot toen de stad Luik begin jaren negentig onder regionaal toezicht werd geplaatst.
Mathots naam is in diverse schandalen van allerlei aard genoemd, waaronder het bestaan van een zwarte kas bij voetbalclub RFC Seraing en gesjoemel met de boekhouding van huisvestingsmaatschappij Maison Sérésienne, twee instanties waar hij bestuurslid was, betrokkenheid bij dubieuze transacties met valse cheques bij de aankoop van raffinaderij van Feluy, bezoekjes aan luxebordelen met minderjarige prostituees, hoge drankkosten op zijn kabinet, laagvliegen op de snelweg en zelfs de moord op PS-kopstuk André Cools. Hij hield echter altijd zijn onschuld staande en werd nooit formeel veroordeeld door een rechtbank, ofwel omdat er onderzoeksdaden vernietigd moesten worden, hetzij door gebrek aan bewijs.
Als sleutelfiguur van de Luikse federatie van de PS leidde Moreau volgens Le Vif in 2007 de herverdeling van mandaten in de intergemeentelijke verenigingen.
Le Vif over Moreau dat jaar: “Ambitieus, direct, bekend met zijn kwesties maar bovenal tot op de puntjes van zijn nagels onderlegd in de wetenschap van machtsverhoudingen, maakt hij (dan) deel uit van de technische elite van de PS.“
In die nieuwe configuratie wil dat intergemeentelijke bedrijf ALE zich richten op "inhoud", met een hoge symbolische toegevoegde waarde. In de media dan: "We (ALE) hebben het advies ingeroepen van filmproducent Dominique Janne (dan ook eigenaar van het satirische, maar zeer degelijke weekblad Pan en actief in vastgoed) die de belangen van Franstalige audiovisuele productie behartigt. De ’kabel‘ voedt al een filmfinancieringsfonds van 3 miljoen euro per jaar. We zouden direct in productie kunnen investeren.“ Janne is dan ook en vooral gekend als medeproducent van de succesfilm Farinelli.
Rijdend wisselkantoor
Janne komt volgens de Franstalige pers bij Tecteo terecht door Alain Mathot. Alain Mathot is de zoon van PS-kopstuk en minister Guy Mathot. Na het diploma van kandidaat in de economische wetenschappen te hebben behaald, werd hij beroepshalve consultant en commercieel tussenpersoon.
"Ik ontmoette hem toen ik werkte aan de wet betreffende de belastingparadijzen en hij was degene die mij introduceerde bij Stéphane Moreau," schrijft Trends/Tendances hierover. Het weekblad heeft het in 2009 vooral over een veldslagje tussen strategisch directeur Janne en Daniel Weekers. Weekers wordt later dan weer genoemd als “strategisch raadgever” van Stéphane Moreau.
In de jaren ’80 van de vorige eeuw ging de jonge Daniel Weekers volgens De Rijkste Belgen van start met een innovatief project: een rijdend wisselkantoor. “Een bestelwagen bouwt hij om tot een heus wisselkantoor. De bestelwagen parkeert dan aan de luchthaven van Zaventem en doet wat een wisselkantoor moet doen: geld wisselen.“
Opmerkelijk: de Luikse onderzoeksrechter Philippe Richard is in 2014 geïnteresseerd in vastgoedinvesteringen in Ans en Cyprus. Le Vif/L'Express tilt dan een tipje van de sluier op voor de atypische vereniging van ondernemer Gaetano Lana, zakenman Dominique Janne en Stéphane Moreau, dan algemeen directeur van Tecteo. Le Vif nog: “In 2007 bundelden Lana en Moreau de krachten om de naamloze vennootschap GLM Invest op te richten. In 2010 hadden zij samen met de Brusselse zakenman Dominique Janne een plan om te investeren in vastgoed op Cyprus.“
