Van slippendrager tot hofnar.
De Amerikaanse vicepresident J.D. Vance heeft zichzelf in sneltempo tot internettrol van het jaar gekroond. In een interview op MSNBC beweerde hij doodleuk dat de Tweede Wereldoorlog “eindigde met onderhandelingen”. Een uitspraak die tegelijk potsierlijk, gevaarlijk en ontluisterend is. Want de oorlog eindigde niet met een rondetafelgesprek in een neutraal Alpenhotel, maar met de onvoorwaardelijke capitulatie van nazi-Duitsland en het nucleaire inferno van Hiroshima en Nagasaki.
De nieuwe hofnar in Washington
De online reacties logen er niet om. “Vertel dat maar aan de inwoners van Hiroshima en Nagasaki”, klonk het scherp. Anderen vroegen zich luidop af hoe het mogelijk is dat iemand met het intellectuele vermogen van een rups op een hartslag verwijderd staat van het presidentschap. Het refrein was overal hetzelfde: angst dat onwetendheid aan de top gevaarlijker kan zijn dan vijandige legers.
Historisch patroon: de domme macht
Vance bewijst vooral dat de geschiedenis zich herhaalt. Elke generatie levert zijn kluns, een man die macht in handen krijgt zonder de basislessen van de geschiedenis te begrijpen. In de jaren dertig waren er leiders die meenden dat het monster van Hitler met “papieren afspraken” in toom te houden was. Het resultaat was een wereldoorlog. In de jaren zestig dachten generaals dat Vietnam met pure spierballen te winnen was. Het resultaat was een moreel en militair fiasco. En vandaag zitten we met een vicepresident die de Tweede Wereldoorlog reduceert tot een mislukte diplomatieke babbel.
Van gĂŞnant naar gevaarlijk
Op sociale media klinkt vooral hoongelach, maar het probleem is groter. Een vicepresident die kernoorlogen terugbrengt tot een onderhandelingstafel, zet ook de huidige geopolitiek op losse schroeven. Wie vandaag pleit dat Oekraïne “gewoon moet onderhandelen”, miskent de realiteit dat sommige oorlogen enkel eindigen wanneer agressors tot overgave worden gedwongen.
De constante factor: onkunde aan de top
Wat Vance vooral blootlegt, is dat politieke systemen niet bestand zijn tegen pure incompetentie. De gezichtsloze ambtenaar of de obscure senator die naar voren wordt geschoven, kan plots de wereldorde in zijn handen hebben. Dat was zo in de vorige eeuw, en dat is zo vandaag.
Elke generatie krijgt haar kluns die met blind vertrouwen en halfbakken inzichten de boel richting afgrond leidt. In 2025 draagt die kluns de naam J.D. Vance. De geschiedenis zal hem wellicht niet herinneren als strateeg, maar als het zoveelste bewijs dat domheid, wanneer ze macht krijgt, altijd levensgevaarlijk is.
(Foto: Shutterstock)
