Nieuwe spelregels voor zowel werknemers als werkgevers.
De federale regering bevestigt dat het systeem van flexi-jobs vanaf 1 april 2026 in alle sectoren mogelijk wordt. Wat ooit begon als een maatregel voor de horeca is intussen uitgegroeid tot een structureel instrument op de arbeidsmarkt. De uitbreiding, die al in het regeerakkoord stond, verandert de spelregels aanzienlijk voor zowel werknemers als werkgevers.
Flexi-jobs worden een arbeidsmarktinstrument voor alle sectoren
Sinds 2015 werd het systeem stapsgewijs uitgebreid, van horeca naar supermarkten, bakkerijen, zorg, onderwijs en kinderopvang. Nu volgt de volledige liberalisering: wie minstens vier vijfde werkt of wie gepensioneerd is, kan binnenkort in élke sector bijverdienen via het flexi-statuut.
De fiscale aantrekkingskracht blijft groot: op flexi-inkomsten worden geen belastingen of sociale bijdragen betaald. Bruto blijft netto, zolang het jaarplafond niet wordt overschreden. Dat plafond stijgt van 12.000 euro naar 18.000 euro. Werkgevers betalen enkel een patronale bijdrage van 28%, maar geen klassieke RSZ-bijdragen.
De gewerkte dagen tellen wel mee voor pensioenopbouw, vakantierechten en eventuele werkloosheidsuitkeringen, hoewel flexi-jobbers zelf niet bijdragen aan die sociale bescherming.
Sectoren krijgen een opt-out, maar impact blijft beperkt
Hoewel de deur formeel opengaat voor alle sectoren, blijft de mogelijkheid bestaan om via sociaal overleg een opt-out te onderhandelen. In de praktijk blijft dat eerder uitzonderlijk: de regering besliste eerder al dat bij gebrek aan consensus de maatregel toch wordt ingevoerd.
Sectoren kunnen het aantal flexi-jobs beperken tot een vast percentage van het arbeidsvolume, zoals vandaag in de kinderopvang. In de publieke sector ligt de keuze bij ministers of administraties.
Verbeterde loonvoorwaarden en versoepelingen voor horeca
Het maximumuurloon in de horeca stijgt van 18 naar 21 euro, een bedrag dat verder geïndexeerd wordt. Flexi-jobbers krijgen voortaan dezelfde vergoedingen en premies als reguliere werknemers.
Daarnaast vervalt het verbod om te werken in ‘verbonden ondernemingen’. Een werknemer met een voltijdse job in een horecazaak kan dus ook flexi-jobben bij een dochteronderneming van dezelfde groep — een belangrijke versoepeling voor sectoren waar bedrijven in verschillende vennootschappen zijn ondergebracht.
Kritiek van vakbonden: “Dit holt de sociale zekerheid uit”
Vakbonden reageren scherp op de veralgemening van flexi-jobs. Volgens ABVV-topman Bert Engelaar wordt het systeem steeds meer een alternatief voor reguliere tewerkstelling.
- Flexi-jobbers dragen niet bij aan de sociale zekerheid.
- Werkgevers betalen geen RSZ, waardoor de financiering van de sociale zekerheid verder onder druk komt.
- In sommige sectoren zouden flexi-jobbers vaste contracten verdringen, een trend die volgens de vakbonden al zichtbaar is in retail.
Ook de veiligheid op de werkvloer wordt aangehaald. Als flexi-jobs massaal zouden worden ingezet in sectoren met hogere risico’s — bouw, industrie, logistiek — is het volgens de vakbonden de vraag of werkgevers voldoende opleiding en veiligheidsmaatregelen zullen voorzien.
Jaarlijkse evaluatie moet misbruik tegengaan
Minister van Werk David Clarinval benadrukt dat elke sector na één jaar een evaluatie moet voorleggen. Die moet nagaan of de uitbreiding leidt tot misbruik, verdringing van vaste jobs of onveilige arbeidsomstandigheden.
Het systeem blijft volgens de regering een “win-winsituatie”: werkgevers kunnen flexibel personeel aanwerven en werknemers kunnen fiscaal aantrekkelijk bijverdienen. De vraag blijft echter in welke mate dit model op lange termijn te rijmen valt met een duurzame en correct gefinancierde sociale zekerheid.
Wat hebben we vandaag geleerd?
Met de uitbreiding van flexi-jobs zet de federale regering een nieuwe stap in de flexibilisering van de arbeidsmarkt. De maatregelen bieden meer mogelijkheden om bij te verdienen, maar brengen tegelijk structurele discussies met zich mee over jobkwaliteit, concurrentie met vaste contracten en de financiering van de sociale zekerheid. Het systeem wordt dus breder, aantrekkelijker en laagdrempeliger — maar ook gevoeliger voor spanningen tussen economische noden en sociale bescherming.
(Foto: Bert Van Den Broucke / Photonews)
