Het aantal “flexi-only” werkgevers blijft stijgen.
Het flexijobsysteem in België groeit verder uit tot een vaste waarde op de arbeidsmarkt, maar tegelijk schuift het steeds meer richting een opvallende evolutie: een groeiende groep werkgevers werkt volledig zonder klassiek personeel. Zo schrijft ‘De Tijd’ vrijdag op basis van nieuwe RSZ-cijfers.
Bijna één op de acht werkgevers die flexi-jobbers inzetten, heeft geen vaste werknemers meer in dienst of combineert die jobs enkel met studentenarbeid. In totaal gaat het om duizenden ondernemingen die het klassieke arbeidsmodel achter zich lijken te laten en volledig draaien op flexibele krachten.
Steeds meer “flexi-only” werkgevers
Volgens de analyse van ‘De Tijd’ deden in 2025 meer dan 37.000 bedrijven rechtstreeks een beroep op flexi-jobbers. Nog eens zo’n 16.000 werkten via uitzendkantoren.
Voor de meeste bedrijven blijft het systeem een aanvulling op vast personeel. Maar de cijfers tonen een duidelijke verschuiving: 7,3 procent van de ondernemingen die rechtstreeks flexi-jobbers aanwerven, heeft helemaal geen klassieke werknemers meer op de payroll. Nog eens 4,5 procent combineert flexijobs enkel met studentenarbeid.
Samen gaat het om 11,8 procent van de flexiwerkgevers die dus zonder traditioneel personeel werken. In absolute cijfers komt dat neer op 4.368 bedrijven.
Opvallend: het aantal “flexi-only” werkgevers stijgt bovendien sneller dan het totale aantal bedrijven dat met het systeem werkt.
Systeem als aanvulling… of als basis?
Officieel is het flexistelsel bedoeld als extra schakel op piekmomenten: een manier om snel personeel in te schakelen zonder zware vaste kostenstructuur. Vooral de horeca blijft veruit de grootste gebruiker, met vorig jaar meer dan 136.000 flexibele jobs.
Toch lijkt de praktijk breder te worden. Waar het systeem oorspronkelijk werd opgezet als buffer, groeit het bij een deel van de werkgevers uit tot de kern van hun personeelsmodel.
Volgens de RSZ blijft de meerderheid van de bedrijven het systeem wel gebruiken zoals bedoeld: als aanvulling op vaste jobs. Maar de cijfers tonen dat het evenwicht verschuift.
Goedkoop werken, weinig lasten
Het succes van flexijobs zit niet alleen in flexibiliteit, maar ook in de kost. Werkgevers betalen enkel een beperkte sociale bijdrage, terwijl werknemers hun flexiloon netto ontvangen zonder extra belastingdruk.
Dit model zet de klassieke arbeidsmarkt onder druk. Vakbonden en academici stellen dat het systeem sociale bijdragen en belastinginkomsten ondergraaft en reguliere jobs minder aantrekkelijk kan maken.
Debat over “parallelle arbeidsmarkt”
Volgens critici ontstaat zo een soort parallelle arbeidsmarkt waarin dezelfde jobs via een goedkoper statuut worden ingevuld. Voorstanders wijzen er dan weer op dat het systeem jobs mogelijk maakt die anders simpelweg niet zouden bestaan, of dat bedrijven anders zouden terugvallen op studentenarbeid of zelfs zwartwerk.
Wat vaststaat: het aantal flexi-jobs blijft stevig groeien. In 2025 ging het om meer dan 350.000 arbeidsplaatsen, goed voor een loonmassa van bijna 950 miljoen euro.
Intussen lijkt één trend duidelijk: wat ooit bedoeld was als bijsturing op piekmomenten, wordt voor een groeiende groep bedrijven stilaan het fundament van hun personeelsmodel.
(Foto: Shutterstock)
