Regering-De Wever houdt vast aan 2 procent voor defensie-uitgaven.
Mark Rutte mag met zijn nieuwe NAVO-pet en zijn Amerikaans vriendjes op de poort van de Wetstraat staan smeken en bonzen, hij krijgt van de kersverse regering-De Wever een boodschap onder de deur geschoven: we geven gas, maar niet verder dan 2 procent. Punt. Minister van Defensie Theo Francken (N-VA) – die recent nog militaire speeltjes ging shoppen in Polen – botste keihard tegen de limieten van zijn eigen kernkabinet toen hij een verhoging naar 5 procent van het bbp voorlegde. Niet dus.
Geen tanks zonder frankskes
Op de NAVO-top in het Turkse Antalya krijgen de Belgische delegatieleden alvast een voorproefje van wat hen in juni in Den Haag te wachten staat: stevige druk om die defensiebudgetten op te pompen. De Amerikanen willen 5 procent, Rutte kijkt streng, maar België kijkt naar zijn portefeuille. Maxime Prévot (Les Engagés), minister van Buitenlandse Zaken én budgetbewaker van de redelijkheid, heeft zijn boodschap klaar: géén cent meer dan afgesproken. De huidige klim naar 2 procent wordt al omschreven als “een onwaarschijnlijke krachttoer”. Nog meer? Onmogelijk.
Het compromis waarmee Francken mag thuiskomen? De norm van 2,5 procent tegen 2034, zoals tijdens de regeringsvorming vastgelegd. Ook daar is geen consensus over binnen de regering, maar het klinkt alvast realistischer dan het NAVO-scenario van 5 procent binnen de zeven jaar. “Wij zijn bereid onze verantwoordelijkheid te nemen,” aldus Prévot, “maar in een tijdspanne van tien tot vijftien jaar, niet in zeven.”
Vier miljard extra? Geen kat weet waaraan het opgaat
Dit jaar krijgt Defensie er al vier miljard euro bij. Totale factuur: 12 miljard. Toch klinkt er bij de coalitiepartners vooral krampachtigheid. Vicepremier Frank Vandenbroucke (Vooruit) zegt het zonder omwegen: “Als we het al niet uitgegeven krijgen, waarom zouden we nog méér voorzien?” Er is niet eens een akkoord over hoe dat defensiepad er tot het einde van de legislatuur moet uitzien. Laat staan over de route naar 2,2 procent tegen 2029, een eerder paasakkoord-doel.
Francken shopt raketten
Intussen laat Theo Francken zich niet ontmoedigen. De man wil kopen, kopen, kopen. Extra F-35's in de VS? Check. Raketten uit Polen? Dubbel check. Investeringen van Raytheon binnenhalen? Francken belt ze persoonlijk wakker in hun Texaanse hoofdkantoor. Alles om de indruk te wekken dat België een militaire grootmacht-in-wording is, zolang niemand naar de begroting kijkt.
De deal met Polen levert niet alleen Piorun-raketten op, maar ook geleende middellangeafstandsraketten die onder de F-35's kunnen bengelen. Verder onderhandelt Francken met Frankrijk over extra investeringen in Belgische pantservoertuigen en mag het Waalse Sonaca vijf vliegtuigjes ineen knutselen voor de Special Forces. Die laatste krijgen er ineens ook nieuwe ski’s, sledes én parachuteerbare rubberbootjes bij. Kortom, we zijn veilig nu voor de Rus. Toch?
Strategisch plan: binnenkort in een winkel bij u in de buurt?
Waar wil Francken naartoe met ons leger? Daarvoor moeten we wachten tot de zomer, wanneer hij zijn langverwachte strategische visie uit de doeken doet. Tot dan blijft het giswerk, gecombineerd met een spervuur aan persberichten over nieuwe aankopen. Drones? Check. Helikopters? Komt eraan. Kruisraketten? Uiteraard.
Maar voorlopig blijft België het kleine jongetje in de NAVO-klas, met een knikkerdoos terwijl de rest met tanks speelt. En dat zal, ondanks de grote woorden en de indrukwekkende inkopen van Francken, waarschijnlijk nog wel even zo blijven. Misschien is het een uitdaging om het land van de vrede te worden in plaats van eentje van oorlog.
(Foto: Shutterstock)
