Loononderhandelingen tussen vakbonden en werkgevers mislukt: bal ligt opnieuw bij federale regering.
Wat gaan wij straks verdienen, blijven premies en extraatjes bestaan, vakbonden en werkgevers probeerden op die vragen een overeenkomst te bereiken. Helaas, zonder resultaat. De Groep van Tien, het overlegorgaan bij uitstek waarin de sociale partners de loonnorm proberen vast te leggen, is er niet in geslaagd een akkoord te bereiken over een eventuele extra opslag bovenop de automatische indexering. Resultaat: geen loonsverhoging, geen extra premie, geen verhoogde maaltijdcheques. Alleen de automatische index werkt verder zoals voorzien – en voor de rest blijft het bij wishful thinking.
Zelfde plaatje als de voorbije jaren
De gesprekken binnen de Groep van Tien draaiden zoals gebruikelijk rond de vraag of er in 2025 en 2026 nog ruimte is om werknemers een extra duwtje in de rug te geven. Maar zoals al langer voorspelbaar, bleek die ruimte nul. Letterlijk nul. Een en ander is berekend door de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven, die de spelregels van de wet op de loonnorm van 1996 bewaakt. Volgens die wet mogen de Belgische loonkosten niet sneller stijgen dan in buurlanden zoals Nederland, Frankrijk en Duitsland. En daar zit net het probleem: België hinkt qua loonkosten nog altijd voorop. Wie dus extra opslag bovenop de index wil, moet wachten tot de rest van Europa bijbeent. En dat zit er voorlopig niet in.
Oude recepten, zelfde afloop
De vakbonden probeerden alsnog een opening te forceren via een winstdelingspremie, zoals dat onder de vorige regering nog tweemaal werd toegestaan. Ook hogere maaltijdcheques lagen opnieuw op tafel. In het regeerakkoord was immers voorzien dat de waarde van die cheques kon worden opgetrokken van 8 naar 12 euro per werkdag. Maar dat bleek opnieuw een brug te ver voor de werkgevers, die erop wijzen dat zulke verhogingen uiteindelijk leiden tot een structureel zwaardere loonlast.
Voorzitter Gert Truyens van de liberale vakbond ACLVB noemt de houding van de werkgevers “klassiek defensief” en roept de regering op om alsnog over te gaan tot actie. Ook Bert Engelaar (ABVV) verwijst naar eerdere politieke uitspraken: “Op 1 mei riep Conner Rousseau nog op tot hogere maaltijdcheques. Laat de regering dat dan nu ook gewoon uitvoeren.”
Regering moet knopen doorhakken, maar zit op haar handen
In principe ligt de bal nu opnieuw in het kamp van de federale regering, meer bepaald bij minister van Werk David Clarinval (MR). Maar diens eerdere houding doet weinig goeds vermoeden voor de vakbonden. Met het wettelijk verplichte verzoeningsvoorstel dat hij al formuleerde, waste Clarinval zijn handen in onschuld en kaatste de bal doodleuk terug naar de sociale partners.
Zijn voorganger Pierre-Yves Dermagne (PS) was daar minder afwachtend in: hij liet in de vorige legislatuur wel nog toe dat winstgevende bedrijven een uitzonderlijke premie toekenden. Maar Clarinva - gesteund door de MR-lijn - lijkt dat pad liever niet opnieuw te bewandelen. In zijn ogen moet de loonnorm strikt toegepast worden – en die zegt vandaag: nul ruimte, dus nul premie.
Automatische index en verder niets
De kloof tussen vakbonden en werkgevers blijft diep, en niemand staat te springen om een brug te bouwen. De lonen zullen enkel stijgen via de automatische indexering, maar verder blijft het budgettair stil op het loonfront. De sociale partners staan opnieuw met lege handen, en de federale regering lijkt niet geneigd om hen snel iets toe te stoppen. De Belgische werknemer blijft dus achter met een index, maar zonder bonus.
(Foto: Shutterstock)
