De Gentse politiek verliest een van haar meest markante figuren. Geert Versnick, jarenlang de flamboyante golden boy van Open Vld, is overleden na een korte maar hevige ziekte. De 68-jarige liberaal, vader van Lauren en Morgane Versnick, zijn dochters met ex-Miss België Lynn Wesenbeek, werd in september getroffen door uitgezaaide kanker.
De blauwe elite van ’88
Wie in Gent het woord liberaal zegt, denkt automatisch aan de generatie van 1988: Guy Verhofstadt, Fientje Moerman, Sas van Rouveroij, Rudy Van Quaquebeke… en natuurlijk Versnick zelf. Samen vormden ze de gouden lichting die Open Vld (toen nog PVV) groot maakte in Oost-Vlaanderen. Versnick werd een vaste waarde in de politiek: advocaat, zestien jaar Kamerlid, twaalf jaar schepen, zes jaar gedeputeerde. En altijd met dezelfde flair, dezelfde vlotte babbel en hetzelfde gevoel voor stijl.
Een ministerpost kreeg hij nooit — iets wat hem naar eigen zeggen altijd wat gestoken heeft. Toch drukte hij zijn stempel: het eerste wetsvoorstel voor het homohuwelijk kwam van zijn hand, lang voor dat politiek correct was.
De man die liever op restaurant onderhandelde dan in een vergaderzaal
Versnick was van de oude politieke stempel: joviaal, charmant en altijd bereid om “onder mannen” een deal te sluiten — vaak met een goed glas wijn erbij. Zijn talent voor fondsenwerving en netwerken leverde hem evenveel bewondering als wantrouwen op. De bouwpromotoren, de diners, de mandaten... het hoorde allemaal bij zijn universum.
In de dossiers Oude Dokken, Optima en Publipart dook zijn naam telkens op, maar veroordeeld werd hij nooit. Toch bleef de perceptie hangen dat hij “te dicht bij het geld” zat — iets wat hij zelf met droge humor wegwuifde. Tot het allemaal te veel werd: een onkostennota uit Bangkok bezegelde zijn politieke lot. In 2017 stapte hij op, met de woorden: “In de politiek wordt niet meer de bal gespeeld, maar de man.”
Een mens van vlees en bloed
Wie Versnick echt kende, zag achter de politieke façade een warme, gulhartige man met een goed gevoel voor ironie. Hij verloor zijn vader toen hij twee was en werd opgevoed door zijn moeder, die verpleegster was. Ze deelde een huis met haar beste vriendin, Rita Uyttendaele — ook een bekende Gentse schepen. Toen zij aan kanker overleed, sprak Versnick een pakkend eerbetoon uit dat velen niet snel zullen vergeten.
Hij was niet perfect, maar wel echt. Een man die genoot van het leven, van Gent, van wijn, van mensen — en die het politieke spel speelde zoals hij zelf leefde: vol overtuiging, met flair, en zonder zich ooit te verstoppen.
Geert Versnick is niet meer. En of je hem nu bewonderde of verketterde, één ding is zeker: het Gentse stadhuis zal een pak stiller klinken zonder hem.
