Een leven met plotwending.
Er zijn mensen die zeggen dat je na een zekere leeftijd niet meer verandert. Dat je vast komt te zitten in je gewoontes, je angsten, je uitvluchten. En dan heb je Herman Brusselmans, die op een ochtend wakker wordt, een zoon heeft, en besluit dat het leven blijkbaar toch nog verrassingen in petto heeft.
Sinds de komst van Roman is Herman iemand geworden die je vroeger alleen in een satire zou herkennen: Brusselmans in Plopsaland, Brusselmans bij Bumba, Brusselmans in de speeltuin. Het is alsof iemand per ongeluk een ander script in zijn leven heeft geschoven en hij het, tegen alle verwachtingen in, gewoon meespeelt.
De man die geen auto had
En nu is er dus ook een auto.
Niet zomaar een auto, maar een Alfa Romeo. Dat detail doet ertoe. Want als je dan na 35 jaar opnieuw achter het stuur kruipt, dan liefst meteen met iets dat klinkt alsof het een karakter heeft. Vijfendertig jaar lang had Herman niet gereden. Te veel drank, te veel paniek, te veel angst opgesloten in een metalen doos op wielen. De auto was geen vervoermiddel, maar een bedreiging.
Roman als katalysator
Tot Roman.
Met een kinderwagen, een hond en plannen die verder reiken dan de straat om de hoek, blijkt de trein plots geen romantisch alternatief meer, maar een logistieke nachtmerrie. Dus gebeurde het ondenkbare: Herman Brusselmans kocht een auto. En dacht vrijwel meteen daarna dat hij een kapitale fout had gemaakt.
Die gedachte verdween even snel als ze gekomen was. Want rijden bleek niet alleen mogelijk, maar zelfs aangenaam. Eindhoven, Amsterdam: het zijn geen grootse roadtrips, maar voor iemand die decennialang niet durfde, voelen ze als kleine overwinningen.
Gent blijft Gent
Dat betekent niet dat Herman plots een fervent chauffeur is geworden. In Gent is de auto nog altijd meer last dan luxe. De ring ligt open, het verkeer staat stil en fietsen is koud, gevaarlijk en aan de Zuid ronduit levensbedreigend.
Taxi Pancho weet de weg
Dus gebeurt er iets wat perfect past in het universum Brusselmans: Roman wordt bijna dagelijks met de taxi opgehaald. Niet uit luiheid, maar uit een zorgvuldig afgewogen mix van praktisch inzicht en existentiële vermoeidheid. Taxi Pancho weet ondertussen perfect waar school is. De Alfa Romeo wacht geduldig.
Geen heroïek, wel beweging
Het is geen comebackverhaal. Geen heroïsche overwinning op oude demonen. Het is iets veel kleiners en daardoor veel groters: een man die zijn leven herschikt rond een kind, en onderweg dingen doet waarvan hij zelf ooit dacht dat ze onmogelijk waren.
Vijfendertig jaar niet gereden. En nu gewoon… wel. Soms is dat al nieuws genoeg.
(Foto: Pieter-Jan Vanstockstraeten/Photo News)
