Het was weer van dat.
Telkens als Marokko een belangrijke WK-wedstrijd speelt, lijkt hetzelfde ritueel zich te herhalen: eerst massaal supporteren, daarna chaos en geweld. Ook na de 2-0 nederlaag tegen Frankrijk was het weer prijs.
Gewonde agenten en vuurwerkterreur
In Londen raakte een politieman gewond tijdens rellen op Edgware Road. De oproerpolitie moest massaal uitrukken om de boel in bedwang te houden. In Nederland greep de ME in in Den Haag, Rotterdam en Amsterdam. Agenten werden bekogeld met eieren. In Antwerpen werden zeven relschoppers opgepakt nadat ze politiecombi’s bestookten met vuurwerk. Twee van hen droegen bivakmutsen – omdat ze natuurlijk niets te verbergen hadden.
Dit is geen “feestvieren”. Dit is crimineel gedrag.
Een structureel probleem
Laten we mekaar niets wijsmaken. Dit is geen incident. Dit is een patroon. Een trieste traditie die zich herhaalt bij nagenoeg elke belangrijke wedstrijd van Marokko. Overwinning of verlies, het maakt niet uit. De uitkomst is vaak dezelfde: straatgeweld, vuurwerk, confrontaties met de politie en overlast voor de buurt.
Hoe lang nog?
De vraag dringt zich op: hoe lang blijven we dit als samenleving tolereren? Hoe lang blijven we doen alsof het “gewoon bij de sfeer” hoort? Hoe lang blijven we excuses zoeken voor gedrag dat in geen enkele andere supporterscultuur zo structureel en gewelddadig is?
Iedere keer dezelfde excuses: “het zijn maar een paar relschoppers”, “het is de frustratie”, “het komt door discriminatie”. Maar ondertussen raken agenten gewond, lopen straten schade op en voelen bewoners zich onveilig in hun eigen stad.
Wordt het niet eens tijd dat we eerlijk zijn. Dit is geen incident meer. Dit is een patroon. En zolang we blijven wegkijken, blijft het zich herhalen.
(Foto: X)
