De man die een aanslag pleegde op een synagoge in Manchester, bleek… jawel, vrij op borgtocht te zijn. Voor een vermeende verkrachting dan nog. En alsof dat nog niet genoeg was, had hij ook al een strafblad én mocht hij zich rustig onder de brave burgers begeven, tot hij donderdag een Joodse man doodde en verschillende anderen verwondde. De dader, Jihad Al-Shamie, 35 jaar oud en van Syrische afkomst, werd uiteindelijk door de politie neergeschoten. Veel te laat, natuurlijk.
Volgens The Guardian was Al-Shamie dus niet zomaar een toevallige passant, maar iemand met een stevig verleden. Beschuldigd van verkrachting, eerder veroordeeld voor andere feiten, en tóch op vrije voeten. Want ja, waarom iemand met dat profiel achter de tralies houden als je hem ook gewoon een borgsom kunt laten betalen en hopen dat het goed komt? Spoiler: het kwam niet goed.
De Britten reageren ondertussen geschokt, alweer. Politici spreken over “fundamentele veranderingen in de samenleving”, over “een gevoel van onveiligheid bij Joden” en over “strengere maatregelen”. Dat klinkt indrukwekkend, maar het is een refrein dat we intussen uit ons hoofd kennen. Na elke aanslag volgt hetzelfde liedje: shock, verdriet, verklaringen, kaarsjes, en dan weer business as usual.
Wat vooral hallucinant is: Al-Shamie was niet eens op de radar van de veiligheidsdiensten. De man woonde rustig in een buitenwijk, gaf les in Engels en informatica, en deed aan bankdrukken in zijn tuin. Een buurman beschreef hem zelfs als “gewoon een kerel die naar de winkel ging”. Blijkbaar valt dat tegenwoordig allemaal onder het profiel van een potentiële terrorist, maar pas achteraf.
De aanslag vond plaats op Jom Kippoer, de heiligste dag in het Joodse jaar. Rabbijn Daniel Walker kon erger voorkomen door de synagoge op tijd te barricaderen — een echte heldendaad, volgens getuigen. Zonder hem had het drama waarschijnlijk nog een pak groter geweest.
Intussen heeft premier Starmer extra veiligheidsmaatregelen aangekondigd. Synagogen zullen beter bewaakt worden, er komt extra politie, en pro-Palestijnse betogers werd gevraagd om even hun Palestijnse vlag aan de kapstok te hangen. Die laatste boodschap kwam echter niet aan: de protesten gaan gewoon door. Want waarom ook niet, het is niet alsof het land op scherp staat.
En zo blijven we achter met dezelfde vraag die niemand echt durft te beantwoorden:
Hoe kan het in godsnaam dat er vandaag zóveel geweld wordt gepleegd door kerels die eigenlijk allang in de gevangenis hadden moeten zitten?
