"Factuurpolitiek in Vlaanderen: zorgpremie omhoog, investeringen vooruitgeschoven."
De Vlaamse regering heeft een begrotingsakkoord voor 2026 op tafel gelegd. Wat op papier een sanering van de financiën moest worden, voelt voor veel vakbonden en oppositiepartijen aan als een nieuwe aanslag op hun koopkracht. De reacties zijn scherp, de toon bits.
Van kaasschaaf naar vlaktaks
Volgens Open VLD-fractieleider Egbert Lachaert bewijst het akkoord dat Vlaanderen “enorm bevoordeeld” wordt door de Financieringswet, “maar toch slaagde deze regering erin een put van 4,5 miljard euro te slaan”. De voorgestelde besparingen en inkomstenverhogingen ogen voor hem niet als een hervorming, maar als een klassiek rondje “kaasschaafpolitiek”.
Zijn kritiek richt zich vooral op de zorgpremie, die van 64 euro naar 100 euro stijgt. “De Vlaming krijgt er vanaf nu een extra belastingbrief van 100 euro per jaar bij,” aldus Lachaert. Daarmee wordt de Vlaamse Sociale Bescherming voor miljoenen gezinnen duurder, al blijft de stijging voor mensen met een verhoogde tegemoetkoming beperkt (van 32 naar 35 euro).
Groen: “Factuur op factuur”
Groen-fractieleider Mieke Schauvliege spreekt van een “pijnlijk patroon” waarin de Vlaamse regering haar eigen begrotingsproblemen systematisch doorschuift naar gezinnen. De verhoging van de zorgpremie met 30 euro per persoon noemt ze “alweer een nieuwe factuur die deze regering op de keukentafel van Vlaamse gezinnen legt”.
Ze somt het op: de korting op kinderopvang afgeschaft, drinkwater duurder, bustickets +18 procent, stijgende kosten in het volwassenenonderwijs. “Deze regering stapelt factuur op factuur, terwijl ze tegelijk miljarden uitgeeft aan luchthavenaandelen en wapenbedrijven.”
Ook het uitstel van investeringen in welzijn, zorg en onderwijs weegt zwaar. Volgens Schauvliege is het akkoord “het resultaat van een jaar begrotingsblunders” en “had het een kans kunnen zijn om te investeren in de toekomst – in klimaat en waterveiligheid, zorg en onderwijs, en ondersteuning voor mensen met een handicap. In plaats daarvan krijgen we een begroting die systematisch de koopkracht van gezinnen uitholt.”
Vlaams Belang: “Werkende Vlamingen opnieuw de dupe”
Ook Vlaams Belang-fractieleider Chris Janssens haalt fel uit. “In het land met de hoogste belastingen ter wereld wordt alwéér een hogere bijdrage verwacht van de werkende Vlamingen.” Hij verwijt de regering dat ze “niet bespaart op het politieke systeem of de transfers naar Wallonië” en “het dure inburgeringsbeleid gratis voor vreemdelingen laat”. De aangekondigde besparingen op subsidies noemt hij “een habbekrats”.
Daarbij wijst hij op de ironie dat de “grootste trofee van de N-VA, de verlaging van de onrechtvaardige erfbelasting, wordt afgevoerd”. Zijn conclusie is scherp: “Grootste regeringspartij, kleinste impact.”
PVDA: “Koopkracht wordt gesloopt”
Jos D’Haese (PVDA) vat de teneur samen: “De Vlaamse regering kiest resoluut voor de afbraak van de koopkracht om haar begrotingsdoelstelling te halen.” Hij wijst erop dat “werkende mensen meer moeten betalen, terwijl diezelfde partijen miljarden vinden voor een Defensiefonds, gevechtsvliegtuigen en fregatten.”
D’Haese richt zijn pijlen richten zich ook op Vooruit: “Het is onbegrijpelijk dat Vooruit, dat zegt op te komen voor de koopkracht, nu een vlaktaks van 100 euro voor zorg invoert en de schoolbonus gewoon afschaft, terwijl de schoolfacturen door het dak gaan.”
Onafhankelijke stem: “Goed begin, maar peulschil”
Onafhankelijk parlementslid Maurits Vande Reyde prijst het afschaffen van de ‘frigobon’ – de veelbesproken kortingsbon voor energiezuinige toestellen. “Frigobon eindelijk afgeschaft. Dat er voorzichtig wordt gesneden in waanzinnige Vlaamse subsidieziekte en veel te grote overheid is een goede zaak. Het blijft wel een peulschil ten opzichte van wat er echt nodig is.” Voor hem gaat de hervorming niet ver genoeg om de Vlaamse welvaart structureel te beschermen.
Vakbonden: groei blijft achter
De socialistische vakbond ABVV ziet “geen enkele investering in groei”. Algemeen secretaris Miranda Ulens noemt het ontbreken van middelen voor industriebeleid, begeleiding van werkzoekenden en opleiding “een verkeerde keuze”. Ze toont wel enig begrip voor de verhoging van de zorgpremie – “de zorgbudgetten exploderen” – maar noemt de nieuwe ‘verklaring op eer’ voor premies slechts “een beginnetje”.
ACLVB, de liberale vakbond, ziet vooral de middenklasse geraakt. “Niet rijken, maar werkende middenklasse betaalt rekening,” stelt vakbondssecretaris Filip Lemberechts. Vooral singles boven 3.050 euro bruto per maand vallen tussen wal en schip: te veel voor steun, te weinig voor dure renovaties.
Wat wij onthouden
De Vlaamse begroting 2026 leest volgens vakbonden en oppositie als een balans van oplapwerk: hier een taks omhoog, daar een subsidie weg. De oppositie is het over één ding eens: de factuur komt bij de gewone Vlaming te liggen. Tegelijk schuift de regering cruciale investeringen voor zich uit, wat de toekomstige druk enkel groter maakt.
Wie door de cijfers bladert, ziet een patroon dat al jaren sluimert: een overheid die bij elke crisis grijpt naar snelle inkomsten en vertraagde uitgaven. Dat kan op korte termijn het gat dichten, maar tast tegelijk het vertrouwen en de koopkracht aan. En dat is precies wat deze begroting zo omstreden maakt.
(Foto: AI/P-magazine)
