Voor 32 voormalige parlementsleden was een pensioen van bijna 10.000 euro bruto blijkbaar nog niet genoeg. De rechter dacht daar net iets anders over.
Voor 32 voormalige parlementsleden voltrok zich - naar hun beleving - de voorbije maanden een "sociaal drama" af. Hun pensioen dreigde immers te zakken van bijna 10.000 euro bruto per maand naar... iets meer dan 8.200 euro.
Een menselijke tragedie? De rechtbank in Brussel vond van niet.
Sterker nog: de rechter veegde hun argumenten met zichtbaar plezier van tafel.
Van 9.563 naar 8.291 euro: een 'zware' dobber
De hele zaak draaide rond een beslissing uit 2023 om de royale pensioenregeling van oud-parlementsleden eindelijk in overeenstemming te brengen met de zogenaamde wet-Wijninckx.
Tot dan konden sommige ex-politici nog altijd meer dan het wettelijke pensioenplafond opstrijken. Dat achterpoortje ging dicht en het maximumpensioen werd beperkt tot ongeveer 8.291 euro bruto per maand.
Nog altijd meer dan vier keer het mediaanpensioen van de gemiddelde Belg.
Maar voor 32 voormalige politici bleek zelfs dat onvoldoende.
"Onze rechten worden geschonden"
Onder de eisers zaten enkele bekende politieke namen, waaronder oud-ministers Tony Van Parys en Johan Sauwens, aangevuld met voormalig senator Hugo Coveliers en zelfs de erfgenamen van wijlen Geert Versnick.
Hun redenering? De pensioenregeling waarop zij jarenlang rekenden mocht volgens hen niet zomaar worden aangepast. Ze verwezen naar verworven rechten en eigendomsbescherming.
De Brusselse rechtbank keek ernaar... en bleef bijzonder koel.
Volgens de rechter was al tientallen jaren duidelijk dat parlementaire pensioenen nooit boven de maxima van de overheidssector mochten uitstijgen. Dat de regeling jarenlang anders werd toegepast, gaf volgens de rechtbank niemand een levenslang recht op een uitzonderingspositie.
Het woord 'sociaal drama' kreeg een heel andere betekenis
Het meest opvallende deel van het vonnis was misschien wel de vergelijking die de rechter maakte.
Een gemiddeld Belgisch pensioen bedraagt vandaag ongeveer 1.800 euro bruto per maand. Zelfs een doorsnee ambtenarenpensioen blijft steken rond 3.700 euro.
Daartegenover staat een parlementair pensioen van ruim 8.000 euro.
Dat zo'n verlaging een "onevenredige aantasting van de levensstandaard" zou vormen, vond de rechtbank dan ook weinig geloofwaardig.
Vrij vertaald: met 8.291 euro bruto per maand hoef je nog altijd niet meteen aan te kloppen bij het OCMW.
Het politieke geheugen werkt soms opvallend selectief
Opmerkelijk is hoe snel in de Wetstraat wordt gesproken over solidariteit wanneer de rekening bij de burger belandt.
Langer werken? Logisch.
Pensioenen hervormen? Onvermijdelijk.
De tering naar de nering zetten? Iedereen moet zijn verantwoordelijkheid nemen.
Tot diezelfde logica plots de eigen pensioenbrief raakt.
Dan blijken "verworven rechten" ineens heilige huisjes waar met geen vinger mag worden aangekomen.
De strijd is nog niet voorbij
De 32 oud-politici kunnen nog in beroep gaan. Sommigen blijven erbij dat het niet om hebzucht gaat, maar om juridische principes.
Oud-minister Tony Van Parys benadrukt dat de wettelijke regels volgens hem verkeerd zijn toegepast. Hugo Coveliers stelt zelfs dat hij nooit parlementslid was geworden als hij vooraf had geweten dat zijn pensioen ooit zou worden geplafonneerd.
Dat laatste is misschien wel de meest onthullende uitspraak van het hele dossier.
Niet omdat ze juridisch relevant is, maar omdat ze perfect samenvat hoe ver sommige politici van de leefwereld van de gemiddelde gepensioneerde verwijderd zijn geraakt.
Voor miljoenen Belgen is een pensioen geen luxe, maar een dagelijkse rekensom.
Voor een handvol ex-volksvertegenwoordigers bleek een pensioen van ruim 8.000 euro bruto per maand dan weer onvoldoende om zich rechtvaardig behandeld te voelen.
Het contrast is zo groot dat satire overbodig wordt. De werkelijkheid doet het werk tegenwoordig helemaal zelf.
(Foto: Eric Vidal/Didier Lebrun/Photo News)
