Dylan laat een ballontje op.
Wendy Van Wanten is de laatste tijd overal. Je hoeft de tv maar aan te zetten of ze wandelt je huiskamer binnen, vergezeld door een handvol schandalen, een paar emotionele cliffhangers en de halve koninklijke familie. Nu schuift ook oudste zoon Dylan mee het podium op. Letterlijk.
Een huwelijksaanzoek met camera’s als getuigen
Tijdens een showcase — zo’n muzikaal gebeuren waar de sfeer ergens tussen lichtbruine schmink en ambitie zweeft — kondigen Dylan en zijn partner Amber aan dat ze samen een nieuw muzikaal project starten. Amber zingt al langer, Dylan speelt mee. En plots - alsof Cupido ook in loondienst staat van de pers - gaat hij door de knieën. Voor de camera’s. Voor het volk. Voor Amber.
Een aanzoek dat meer weg had van een seizoenfinale dan van een intiem moment. Maar goed: het werkte. De klik, het applaus, de rotatie van de cameradrones eromheen — alles.
Waarom Dylan nu wél wil trouwen
Dylan, die nochtans twee dochters heeft uit een vorige relatie, bleef tot nu toe ver weg van het huwelijksaltaar. “Kind van gescheiden ouders,” zegt hij. “Het huwelijk had geen magie.” Tot Amber opstapte. Met Amber lijkt alles anders te verlopen. Magischer. Zakelijker ook: een schoonheidssalon, een zangcarrière en nu een verbintenis die meer aanvoelt als een fusie-akkoord dan als een romantische wals. Maar bon, liefde is ook een logistiek project.
En dan: de vraag der vragen — komt Wendy?
De hamvraag die Vlaanderen intussen door de aderen gonst: zal Wendy Van Wanten opdraven op de trouwdag van haar oudste zoon?
Dylan blijft voorzichtig, als iemand die geleerd heeft geen lucifer op een vat benzine te laten vallen. “Of mama komt? Zoals ze vroeger altijd zong: ‘Que sera, sera.’ Wat moet zijn, zal zijn.” Zo grappig allemaal. Toch?
Dat is zowel een antwoord als een rookgordijn. Een diplomatische salto. De deur staat open, maar de klink wordt even niet aangeraakt.
Respect, ondanks de stormen
Ondanks een familiegeschiedenis die soms meer weg heeft van een telenovela zonder budget, blijft Dylan opvallend sereen. “Ik heb veel respect voor mijn mama,” zegt hij. “In ons verhaal zijn geen slachtoffers en geen daders.”
Of Wendy haar opwachting zal maken, blijft — net als de rest van hun familie — een mysterieus hoofdstuk waarvan de schrijver nog twijfelt of hij het al wil publiceren.
Dit verhaal krijgt zerker nog sequels. En Vlaanderen zit klaar met popcorn.
(Foto: Pieter-Jan Vanstockstraeten/Photo News)
