Na de langdurig zieken wil Voka nu ook de jacht op de artsen openen.
De werkgeversorganisatie Voka positioneert zich nadrukkelijk als partner van de federale regering-Arizona bij de volgende hervormingsronde. Volgens gedelegeerd bestuurder Frank Beckx moet 2026 het jaar worden waarin de activering van langdurig zieken bovenaan de politieke agenda komt te staan. Daarbij wijst hij niet alleen naar werkgevers en werknemers, maar expliciet ook naar artsen en mutualiteiten. “We moeten dringend het voorschrijfgedrag van artsen onder de loep nemen”, horen we hem zeggen in een interview met de krant ‘Het Nieuwsblad’.
Korte lijnen met de macht
Voka viert dit jaar zijn honderdjarig bestaan en doet dat vanuit een uitzonderlijk sterke positie. Met Bart De Wever als premier is de afstand tussen werkgeversorganisatie en Wetstraat kleiner dan ooit. Beckx, zelf voormalig kabinetsmedewerker, bevestigt dat er rechtstreeks overleg is met de premier en diens entourage. Lobbyisme is voor hem geen beladen begrip, maar een expliciet onderdeel van het politieke proces.
Volgens Beckx tonen de huidige regeringen meer hervormingsbereidheid dan hun voorgangers. Arizona maakt, naar zijn zeggen, “ambitieuze keuzes naar Belgische normen”, al blijven de compromissen van een vijfpartijencoalitie vaak complex en weinig elegant.
Complexiteit als structureel probleem
Die complexiteit ziet Voka terugkeren in meerdere dossiers. De btw-discussie rond takeaway wordt door Beckx aangehaald als symptoom van een beleidsmachine die verzandt in definities en uitzonderingen. Ook de centenindex krijgt kritiek: hoewel Voka de gedeeltelijke indexering van hogere lonen en uitkeringen ondersteunt, vreest de organisatie dat de bijhorende loonmatigingsbijdrage een structurele lastenverhoging wordt voor bedrijven.
Langdurig zieken als volgende hervormingswerf
Waar de activering van langdurig werklozen eerder al werd aangepakt, schuift Voka nu de langdurig zieken naar voren als dé grote sociaaleconomische uitdaging. België telt vandaag meer dan een half miljoen langdurig zieken; zonder ingrijpen dreigt dat aantal volgens Beckx op te lopen tot 700.000.
Werkgevers zullen meer moeten bijdragen voor werknemers die langdurig uitvallen, erkent hij, maar dat volstaat volgens Voka niet. De organisatie wijst ook naar de rol van mutualiteiten en artsen. Werkgevers signaleren volgens Beckx dat werknemers te snel en te lang volledig uit het arbeidsproces verdwijnen.
Van ziektebriefje naar ‘fit note’
Volgens Voka is het huidige systeem te binair: iemand is ofwel volledig ziek, ofwel volledig aan het werk. Beckx pleit voor een alternatief model waarbij gekeken wordt naar wat mensen nog wél kunnen. Hij schuift de invoering van een ‘fit note’ naar voren, een instrument dat gedeeltelijke inzetbaarheid mogelijk maakt en dat volgens hem al werd verankerd in het regeerakkoord.
De impliciete boodschap is duidelijk: langdurige arbeidsongeschiktheid mag geen eindstation zijn, en medische beslissingen moeten nauwer aansluiten bij economische realiteiten.
Groei als antwoord op maatschappelijke spanning
Voor 2026 werkt Voka aan een nieuwe toekomstvisie voor de Vlaamse economie. Economische groei staat daarin centraal. Beckx verzet zich tegen stemmen die pleiten voor nulgroei of consumptievermindering. Volgens hem leidt een krimpende economische taart onvermijdelijk tot meer polarisatie en sociale onvrede.
De doelstelling ligt op een structurele groei van 2 procent, aanzienlijk hoger dan de huidige prognoses. Groei wordt door Voka niet voorgesteld als winstmaximalisatie, maar als voorwaarde voor koopkracht, pensioenen en sociale stabiliteit.
Regulitis als rem op ondernemerschap
Het grootste obstakel voor groei is volgens Beckx de toenemende regeldruk. Hij wijst daarbij onder meer naar de Europese Green Deal, die volgens hem uitmondde in overmatige rapporteringsverplichtingen voor bedrijven. Duurzaamheid blijft belangrijk, benadrukt hij, maar ondernemingen moeten zelf kunnen bepalen hoe ze doelstellingen halen.
Dat de regering recent enkele administratieve verplichtingen terugschroefde, zoals het opleidingsregister, ziet Voka als een stap in de juiste richting.
Voka als structurele gesprekspartner
Beckx erkent dat ondernemers vaak klagen, maar maakt een onderscheid tussen klachten en noodkreten. Vooral de industrie staat onder zware druk door loonkosten, energieprijzen en trage vergunningen. Voka wil die signalen blijven vertalen naar de politiek, niet alleen door problemen te benoemen, maar ook door beleidsvoorstellen aan te leveren.
Met de activering van langdurig zieken als volgende hervormingsdossier schuift Voka zich nadrukkelijk mee in de cockpit van het sociaal-economisch beleid. De vraag is niet langer of de organisatie invloed uitoefent, maar hoe ver die invloed reikt — en wie uiteindelijk de prijs betaalt van een beleid dat activering steeds centraler stelt.
(Foto: Pieter-Jan Vanstockstraeten/Photo News)
