Poets wederom poets.
De Belgische magistratuur richt haar pijlen vol op de politiek. Wat in de wandelgangen begon als gemor over het snoeien in hun riante pensioenen, is intussen uitgedraaid tot een frontale aanval. De Brusselse procureur des Konings, Julien Moinil, gaf maandag de eerste schoten voor de boeg: vanaf nu focust zijn parket zich enkel nog op één zaak — het ontmaskeren van rotte appels binnen de overheid zelf.
“Als jullie ons geen geld geven, komen we het wel halen”
De magistraten koelen hun woede niet langer met beleefde nota's, maar met een nieuwe prioriteitenlijst: "Corruptie bij de overheid, verduistering van publieke middelen, belangenvermenging en subsidiefraude." Vrij vertaald: de speurtocht naar frauderende ambtenaren, inhalige politici en andere graaiers is officieel geopend. Niet om de wereld te redden, maar om te onderstrepen hoe schrijnend de onderfinanciering van justitie wel is. Je wilt ons geen extra geld geven om de drugsbendes in Brussel aan te pakken? Prima, dan draaien we de schijnwerpers op jullie.
Een welgemikte middelvinger richting Wetstraat dus, keurig verpakt in een officiële mededeling.
De toon was al gezet, maar maandag zette Moinil de clash zwart op wit met een nieuwe oorlogsverklaring. Volgens een goedgeplaatste bron binnen het justitieapparaat mogen we zijn actie gerust zien als "een georganiseerde wraakoefening". En hij staat niet alleen: het hele directiecomité van het Brusselse parket, het parket-generaal en andere parketten scharen zich achter zijn koerswijziging. Brussels procureur-generaal Frédéric Van Leeuw liet zelfs weten dat "er nog meer volgt" en sprak onheilspellend over "een turbulente week".
Het wordt nog plezanter: magistraten zullen vanaf nu ook geen adviezen meer geven aan strafuitvoeringsrechters. Met als gevolg dat rechters straks moeten beslissen over de vrijlating van gevangenen zonder deftige achtergrondinformatie. Wie straks de dealer van de wijk weer op straat ziet rondlopen, weet aan wie hij het te danken heeft.
Pensioenoorlog: het vuur blijft branden
De clash tussen magistratuur en politiek begong met de besparingsdrift van de federale regering, waardoor de magistraten ondert meer hun luxepensioentje stevig zien slinken. Volgens berekeningen dreigen ze tot 40 procent aan koopkracht te verliezen. Voor een beroepsgroep die zichzelf ziet als de hoeders van recht en orde - en niet zelden ook als onaantastbare edellieden - is dat heiligschennis.
De eerste reactie liet dan ook niet op zich wachten: begin april stuurde de magistratuur in één klap duizenden gevangenisbriefjes uit, waarmee veroordeelden zich moeten melden om hun straf effectief uit te zitten. Tot dan hield men die briefjes bewust achterwege om de overvolle gevangenissen niet volledig te laten ontploffen. Nu dus niet meer. Dat leverde paniek op binnen het gevangeniswezen en pure razernij in de Wetstraat.
Maar de magistraten zijn dus nog lang niet uitgeraasd. Integendeel, vooral in Franstalig België — van Bergen tot Luik — worden de messen geslepen voor verdere acties. De boosheid richt zich opvallend vaak tegen de Vlaamse regeringspartijen N-VA en CD&V, die hun luxeleventje in gevaar brengen.
Dinsdag: de confrontatie
Komt het dinsdag tot een doorbraak? Grote vraag. Dan schuiven de magistraten aan tafel bij minister van Financiën Jan Jambon (N-VA), hopend op concrete cijfers over hoeveel minder hun pensioen straks zal bedragen. Sterke Jan kwam enkele dagen gelden met een ‘verduidelijking’ die alleen hijzelf geloofde. Het bevriezen van de hoogste pensioenen -zou volgens hem slechts gelden “voor deze legislatuur”. Een echt antwoord bleef nu toe een goed bewaard geheim.
Als Jambon niet snel over de brug komt met extra middelen en garanties, mogen we ons opmaken voor juridische sabotage, openbare vernederingen en nog meer openlijke rebellie binnen justitie.
Kortom: de strijd is begonnen, de oorlogstrom roffelt. En deze keer komt de aanval niet uit de onderwereld, maar uit de zittingszaal.
(Foto: Didier Lebrun/ /Photo News/Shutterstock)
