Hilde fluit Oost-Vlaamse provincieraad terug: reglement vernietigd, want spelregels, zijn spelregels.
De Oost-Vlaamse provincieraad had een duidelijk politiek signaal willen geven: vanaf september 2025 zouden levensbeschouwelijke symbolen, inclusief hoofddoeken, geweerd worden uit het provinciaal onderwijs. De boodschap was helder, het reglement goedgekeurd. Alleen: men was vergeten het reglement volgens het boekje op te stellen. En dus greep Vlaams minister van Onderwijs en Inburgering Hilde Crevits (CD&V) in. Niet omdat ze het inhoudelijk oneens was, maar omdat de verplichte inspraakprocedures niet gevolgd werden. In Vlaanderen wint de bureaucratie het nog altijd van de boodschap.
Geen advies gevraagd, geen nieuw reglement
Op 30 april had de provincieraad het reglement goedgekeurd. Maar volgens de klachten die daarop volgden – onder meer ingediend door Groen – was er geen advies gevraagd aan de schoolraden. Crevits kon niet anders dan die vormfout juridisch ernstig nemen: het hele besluit werd vernietigd. De minister benadrukt in haar communicatie nochtans dat de provincie wél het recht heeft om neutraliteit na te streven. Alleen moet ze dat op de correcte manier doen. In Vlaanderen betekent dat: mét papierwerk.
Iedereen boos, niemand verrast
Voor gedeputeerde Kurt Moens (N-VA) is de vernietiging een zure pil. “Een puur procedureel gegeven”, noemt hij het. Een fout die snel rechtgezet zal worden, zo voorspelt hij. Moens blijft erbij: het verbod is proportioneel en logisch. Volgens hem is neutraliteit een essentiële voorwaarde voor vertrouwen in het onderwijs. Maar zijn frustratie zit dieper: bij de vorige stemming kreeg hij geen steun van coalitiepartner Vooruit. Dat noemt hij “politiek niet comfortabel”, een eufemisme voor een coalitie die niet langer synchroon loopt over fundamentele principes.
Intussen onderzoekt de deputatie hoe het reglement opnieuw kan worden ingevoerd, deze keer mét advies van de schoolraden en zonder juridische krassen. Tegen september wil men het dossier herlanceren.
Groen tevreden dat regels zwaarder wegen dan beleid
Bij de oppositie – althans bij Groen – is de opluchting groot. Elisabeth Dooms noemt de vernietiging logisch: “De regels zijn er niet voor niets.” Haar fractie diende een klacht in omdat het verbod buiten de schoolraad om beslist werd. Volgens haar kwam de maatregel bovendien na de inschrijvingsperiode, waardoor leerlingen zich aan nieuwe spelregels moesten onderwerpen die er voordien niet waren. De kans dat er tegen volgend schooljaar een nieuw, juridisch sluitend reglement klaarligt, acht Dooms klein.
Vlaams Belang: ‘Democratie ondermijnd door administratie’
Aan de andere kant van het politieke spectrum haalt Vlaams Belang dan weer stevig uit. Fractieleider Veronique Lenvain noemt het ingrijpen van Crevits “schandalig” en verwijt de minister toegevingen te doen aan religieuze gevoeligheden. Volgens haar is het duidelijk dat de provincieraad de wil van de kiezer vertolkt. En dat die stem nu onderuit gehaald wordt door “een administratief voorwendsel”. Vlaams Belang zweert intussen de druk op te voeren om het verbod alsnog ingevoerd te krijgen.
Conclusie: In Vlaanderen is de vorm heilig
Wat de voorstanders ook mogen beweren over neutraliteit en rechtlijnigheid, en wat de tegenstanders ook zeggen over inclusie en inspraak: in deze kwestie was de inhoud bijzaak. Wat echt telde, was of het juiste formulier op tijd bij de juiste adviesraad lag. Minister Crevits koos geen kant in het ideologisch debat – ze koos de kant van het reglement. In het Vlaamse onderwijsbeleid wint de procedure het van de redelijkheid, en het gezond verstand krijgt pas spreekrecht als de juiste parafen gezet zijn.
(Fotomontage Shutterstock)
