Veel beloofd, weinig geleverd.
De regering kondigde met veel tromgeroffel 80 miljoen euro aan om de pijn van de hoge brandstofprijzen te verzachten. Maar voor duizenden pendelaars blijft die steun voorlopig een fatamorgana. De beloofde hogere kilometervergoeding blijkt in de praktijk amper toegepast te worden. Het zoveelste politiek recept dat goed klinkt op een persconferentie, maar nauwelijks voelbaar is op de loonbrief.
Belofte maakt schuld, maar niet in de politiek
Toen de brandstofprijzen fors stegen, wilde de federale regering tonen dat ze de pendelende Belg niet in de steek liet. Er kwam een pakket van 80 miljoen euro, waarvan liefst 60 miljoen bestemd was voor een hogere kilometervergoeding voor werknemers die met hun eigen wagen naar het werk rijden.
Het idee werd als eenvoudig geserveerd: werkgevers zouden tijdelijk tot 10 eurocent extra per kilometer kunnen uitbetalen en de overheid zou het grootste deel daarvan via een belastingkrediet terugbetalen.
Op papier leek dat een snelle en gerichte maatregel. In de praktijk blijkt het vooral een theoretische mogelijkheid.
Bijna niemand voert de regeling in
Uit navraag bij grote hr-dienstverleners blijkt dat slechts een zeer beperkte minderheid van de ondernemingen de regeling wil toepassen. Slechts enkele procenten van hun klanten informeerden naar de mogelijkheid om de kilometervergoeding te verhogen.
Ook sectoren die honderdduizenden werknemers vertegenwoordigen, hebben geen collectieve afspraken gemaakt. In heel wat gevallen strandden voorstellen tijdens het overleg tussen werkgevers en vakbonden.
Voorlopig heeft slechts één beperkte sector de maatregel op sectorniveau ingevoerd. Voor de overgrote meerderheid van de Belgische werknemers verandert er dus niets.
Werkgevers zien vooral extra administratie
Waarom blijft de interesse zo klein? Omdat de maatregel vrijwillig is en bedrijven eerst zelf de kosten moeten voorschieten. Bovendien moeten ze extra administratie verrichten voor een regeling die slechts drie maanden geldt.
Daar komt nog een ander probleem bij: zodra werknemers een hogere vergoeding krijgen, wordt het bijzonder moeilijk om die enkele maanden later opnieuw af te schaffen zonder sociale spanningen.
Veel ondernemingen kiezen daarom voor de eenvoudigste oplossing: niets veranderen.
Politiek doorschuiven
De regering heeft het kader gecreëerd, maar laat de uiteindelijke beslissing volledig over aan de werkgevers. Daardoor kan ze wel aankondigen dat ze tientallen miljoenen vrijmaakt, terwijl de effectieve uitvoering afhankelijk is van bedrijven die weinig motivatie hebben om mee te stappen.
Het gevolg is voorspelbaar: de overheid kan zeggen dat ze steun heeft voorzien, werkgevers kunnen beslissen die niet toe te kennen en de werknemer blijft uiteindelijk achter zonder extra vergoeding. Mogen we voorzichtig stellen dat dit het plan was van dag één?
De regeling werd voorgesteld als een antwoord op de stijgende energiekosten, maar dreigt voor veel pendelaars vooral een voorbeeld te worden van een hardnekkig Belgisch politiek patroon: grote aankondigingen, indrukwekkende budgetten en veel communicatie, terwijl de concrete impact voor de burger onbestaande is.
(Foto: Bert Van Den Broucke/ /Photo News)
