In Anderlecht delen ze sociale woningen uit zoals je vroeger brood uitdeelde aan de dorpsarmen — aan wie gehoorzaamt. Het schandaal is niet dat het gebeurt. Het schandaal is dat niemand bij de PS ook maar de moeite neemt om er een beetje beschaamd over te kijken.
Wie braaf stemt, krijgt een dak boven zijn hoofd
Het begon met een Pano-reportage. Dat is tegenwoordig de Belgische variant van een rechtszaak — iemand steekt zijn nek uit voor de camera, en plotseling herinnert iedereen zich dat hij het al lang wist. Lotfi Mostefa, schepen van Huisvesting én voorzitter van Anderlechtse Haard, bepaalt in Anderlecht mee wie een sociale woning krijgt. Getuigen vertelden aan La Libre Belgique dat wie op zijn partij stemt wordt voorgetrokken. Whatsappberichten waarin woningen worden beloofd, circuleren. Het parket viel donderdag binnen in zijn privéwoning en in de kantoren van Anderlechtse Haard.
Voor alle duidelijkheid: dit is het vierde gerechtelijke onderzoek naar Anderlechtse Haard. Het vierde.
Karine Lalieux legt uit hoe de wereld op papier werkt
In het Brussels Parlement mocht staatssecretaris Karine Lalieux komen uitleggen wat er aan de hand is. Ze legde uit hoe de officiële procedure werkt. Hoe dossiers worden geanonimiseerd. Hoe er maar een handvol klachten zijn geregistreerd. Hoe een minderheid van de noodprocedures het haalt. Ze had een tweede analyse van de cijfers besteld. Ze ontkende niet dat er problemen zijn.
Wat ze niet deed: ingaan op de reportages. Ingaan op de vier onderzoeken. Ingaan op de whatsappberichten. Ingaan op de vraag hoe het komt dat uitzonderingen in Anderlecht de regel zijn geworden.
De argwaan is simpel en logisch: geanonimiseerde dossiers worden zo opgesteld dat mensen aan wie informeel een woning is beloofd, netjes door de officiële procedure rollen. Het systeem wordt gebruikt als decoratie voor wat er al besloten is in een appje.
Lalieux legde uit hoe de decoratie eruitziet.
Dreigen als bestuursstijl
Anders en CD&V willen een parlementaire onderzoekscommissie. Vooruit is niet tegen. De PS is tegen — zo fel tegen dat de partij binnenskamers al heeft laten weten dat er geen regering meer is als de andere meerderheidspartijen die commissie er tegen haar zin doorduwen.
Lees dat nog eens.
Een partij waarvan kopstukken worden onderzocht voor corruptie, dreigt de regering te laten vallen als iemand het lef heeft om daar parlementair onderzoek naar te doen. Dat is niet de houding van een partij die onschuldig is en het wil bewijzen. Dat is de houding van een partij die weet wat er zit te komen en tijd probeert te kopen.
Anders-voorzitter Frédéric De Gucht draaide de redenering maandag om: geen onderzoekscommissie, geen regering.
Maandag wordt er gestemd. De teller loopt.
600 dagen geblokkeerd, nu dit
Het is nauwelijks een jaar geleden dat Anders en PS elkaar meer dan 600 dagen in de Brusselse formatie blokkeerden voor ze eindelijk een akkoord sloten. Nu zitten ze alweer op ramkoers — ditmaal niet over een regeerakkoord maar over de vraag of corruptie onderzocht mag worden.
Een uitweg bestaat: Mostefa stapt op als voorzitter van Anderlechtse Haard, eventueel met zijn hele raad van bestuur.
De PS kent die film. Ze hielden jarenlang Sint-Joost-burgemeester Emir Kir de hand boven het hoofd, tot het niet meer ging en ze hem in 2020 de deur wezen. Hetzelfde scenario, andere gemeente, andere naam.
Intussen startte Brussels minister Ahmed Laaouej de procedure om Sint-Joost onder dwangtoezicht te plaatsen wegens financiële problemen. Kir, tegenwoordig onafhankelijk, noemde dat een afleidingsmanoeuvre. Hij heeft, hoe wraakroepend ook, een punt.
Het echte schandaal
62.000 mensen staan op een wachtlijst voor een sociale woning in Brussel. 62.000 mensen die het zich niet kunnen permitteren om op de verkeerde partij te stemmen. Sommigen van hen wachten al jaren. Anderen kregen een appje.
De PS vraagt om geduld. Om vertrouwen. Om voorzichtigheid. Om Justitie haar werk te laten doen — terwijl ze tegelijk dreigt met een regeringscrisis als het parlement zijn werk doet.
Dat is geen bestuur. Dat is een achterhoedegevecht van een partij die haar eigen stank niet meer ruikt.
(Foto: Didier Lebrun/Photo News)
