De zanger strijdt al jaren tegen ondraaglijke pijn na zwaar ongeval: “Van ’s morgens tot ’s avonds afzien.”
Een leven op pijnstillers en tanden bijten
Het gaat allesbehalve goed met Jimmy Frey. De 87-jarige zanger, bekend van klassiekers die ooit moeiteloos uit zijn keel kwamen, leeft vandaag vooral met iets veel minder glamoureus: constante, slopende pijn.
In een openhartig gesprek met ‘Dag Allemaal’ vertelt hij hoe zijn lichaam hem al jaren in de steek laat — en hoe dat stilaan ook mentaal begint te breken.
“Sinds ik twaalf jaar geleden ben aangereden door een wielertoerist en van mijn fiets ben gevallen, ben ik serieus op de sukkel. En dan overdrijf ik niet, integendeel zelfs,” zegt hij.
“Om de vijf seconden een scheut in mijn rug”
Wat begon als een ongeval, is uitgegroeid tot een dagelijks gevecht.
“Om de vijf, zes seconden krijg ik een pijnlijke scheut in mijn rug,” vertelt Jimmy. “Pijnstillers neem ik zo weinig mogelijk, want ik wil bij mijn verstand blijven.”
Daar stopt het niet. De pijn zit overal.
“Mijn knieën doen zeer, mijn dijen voelen aan als zeurende spieren die nooit rusten. Het wordt alleen maar erger. Ik zie af van ’s morgens tot ’s avonds. Spijtig genoeg.”
Een lichaam dat niet meer meewerkt
De zanger strijdt al jaren tegen ondraaglijke pijn na zwaar ongeval: “Van ’s morgens tot ’s avonds afzien.”— alles wordt een opgave. Kleine dagelijkse dingen worden hindernissen.
En precies daar schuift iets gevaarlijks naar voren: uitputting die niet meer weggaat.
“Ik denk soms aan euthanasie…”
De zwaarste uitspraak komt er bijna terloops, maar snijdt diep.
“Ik denk soms aan euthanasie vanwege ondraaglijk lijden,” zegt hij. “Ik sta heel vaak dichter bij tranen dan bij een glimlach. Het is niet meer te doen… Toch probeer ik de moed er nog even in te houden.”
Wat betekent “ondraaglijk lijden”?
In medische context gaat het niet alleen over fysieke pijn. Ook het verlies aan levenskwaliteit weegt mee: afhankelijk worden, geen verbetering zien, constant uitgeput zijn.
Bij langdurige pijn kan dat mentaal zwaarder worden dan het lichaam zelf. Het gevoel dat elke dag dezelfde strijd is, zonder uitweg, kruipt langzaam in alles.
Toch nog iets van vechtlust
Ondanks alles blijft Jimmy Frey niet volledig opgeven. Tussen de pijn en de vermoeidheid door blijft er iets dat hem rechthoudt — al is het maar net.
Hij leeft verder, dag per dag. Met pijn die niet verdwijnt. En met woorden die harder binnenkomen dan zijn liedjes ooit deden.
(Foto: Florian Van Eenoo/Photo News)
