Kijker laat Ashley en Emiel genadeloos vallen.
De kogel is door de kerk, de stemmen zijn geteld en het publiek heeft gesproken. De steunactie voor Ashley en Emiel - het Mechelse koppel dat in de finale van Huis Gemaakt net naast het gratis vastgoed greep - is voorlopig vooral een stille getuige van hun populariteit: minder dan 2.000 euro verzameld. Een schamel bedrag, als je weet dat een gemiddelde gevelrenovatie tegenwoordig net iets meer kost.
Het was een bekend ritueel geworden: de verliezers van het populaire verbouwprogramma krijgen na de finale een troostprijs in de vorm van een crowdfunding. Een symbolisch gebaar, zo heet het dan, van warme kijkers die hun sympathie willen verzilveren met een donatie. Maar in het geval van team Mechelen is dat warme gevoel een koude douche geworden. Met je smoeltje op tv komen en herkend worden op straat, betekent nog niet dat je populair bent. Een harde les voor reality-BV's.
Een huis, ja. Maar dan wél gratis graag
Ashley en Emiel ploeterden maandenlang met breekhamers, verfpotten en kamerbrede meningsverschillen door het renovatie-avontuur. Dat hun relatie daarbij onder druk kwam te staan, was geen geheim. Wie de afleveringen volgde, zag een koppel dat even vaak in de tegellijm zat als in een verhitte discussie. De dynamiek: zij bazig en uitgesproken, hij toegeeflijk en zichtbaar op de rand van mentale renovatie. De kijker zag het aan en oordeelde, niet zelden met scherpe hashtags en passief-agressieve commentaren op sociale media.
Geen hoofdprijs, geen huis
Het waren Soumaya en Eros die uiteindelijk met de sleutels gingen lopen — én met de publieke gunst. Bij wijze van pleister op de wonde kwam er wél nog een crowdfunding voor Ashley en Emiel. Een nobele poging om alsnog hun droomhuis te realiseren, of op z’n minst het gevoel van een tweedehands overwinning op te roepen.
Maar de donaties bleven achterwege. Bij het afronden van dit artikel stonden er nog geen honderd bijdragen op de teller. De kaap van 2.000 euro — goed voor een paar nieuwe ramen en misschien een schutting — is nog altijd niet gerond. Dat is ongeveer anderhalve euro per minuut dat ze op tv te zien waren, en dan zijn de reclameblokken er nog niet bijgeteld.
Sympathie heeft haar grenzen — en een IBAN-nummer
De actie werd opgestart door een supporter met het hart op de juiste plaats, die vond dat Ashley en Emiel ondanks hun verlies “zo hard hun droomhuis verdienen”. Maar zoals wel vaker in het land van realitytelevisie, is de publieke gunst een onvoorspelbaar beest. En liefdevol of niet, het verleden leert: wie tijdens de afleveringen te vaak in beeld komt als dominant, polariserend of gewoonweg irritant, mag achteraf niet rekenen op een financieel warm bad. De populariteitsrekening wordt genadeloos vereffend, en in dit geval met een nagenoeg lege digitale collectebus.
Dat Ashley in de ogen van het publiek overkwam als de dominante helft van het duo, zal daar niet vreemd aan zijn. Kijkers zijn nu eenmaal hard in hun oordeel, zeker als de spanning in een programma meer voortkomt uit onderlinge spanning dan uit het omleggen van een tussenmuur. En Emiel, hoe sympathiek ook, kon dat tij duidelijk niet keren.
Tijd voor crowdfunding detox?
Het ziet er naar uit dat de jaarlijkse traditie van troostfondsen stilaan op haar houdbaarheidsdatum botst. Wat ooit begon als een ontroerend gebaar van betrokken kijkers, lijkt steeds vaker op een ongemakkelijke poging om verliezers een huis cadeau te doen waar de kijker geen zin in had om voor te stemmen. Vlamingen weigeren te betalen voor een huis dat ze zélf niet mogen bewonen.
Misschien is het tijd om crowdfunding terug te geven aan haar oorspronkelijke doel: zieke kinderen, verloren gegane huisdieren, onafhankelijke journalisten in Oezbekistan. En niet als vangnet voor realitydeelnemers die het nipt niet gehaald hebben — en waar de doorsnee kijker al maanden op afgekickt is.
(Foto: screenshot Facebook/Vtm)
