Een snel bezoekje aan de supermarkt? Met een peuter van twee kan dat blijkbaar uitgroeien tot een volledige expeditie. Sean Dhondt (42) weet er sinds kort alles van.
De presentator vertelde op ‘Nostalgie’ hoe dochter Mae, die vorige week haar tweede verjaardag vierde, van een simpel boodschappenlijstje een volledige survivaltocht wist te maken.
Welkom in de wereld van de ‘terrible two’. De fase waarin een kind nog geen rijbewijs heeft, maar wel al perfect weet hoe het de hele supermarkt kan gijzelen.
Het drama begint al thuis
Nog voor het gezin goed en wel vertrokken was, had Mae al duidelijk gemaakt dat ze niet bepaald stond te springen voor een winkeluitstapje.
“Eerst wilde ze niet mee naar de winkel. We mochten haar niet aankleden.”
Een diplomatiek topoverleg later werd er toch een compromis gevonden: Mae mocht haar zak met ballonnen meenemen.
Probleem opgelost.
Of toch voor ongeveer drie minuten.
De ballonbrigade
Eenmaal in de supermarkt weigerde Mae vervolgens de gewone winkelkar. Dan maar het kinderkarretje.
Dat bleek niet meteen een verbetering.
“Ze begon één voor één haar ballonnetjes erin te leggen, maar die vielen allemaal door de gaatjes. Ik liep door heel die supermarkt ballonnetjes op te rapen.”
Een normale ouder zou op dat moment misschien al naar huis willen. Sean moest echter nog boodschappen doen.
En daar wachtte de volgende beproeving.
Eerst een banaan, dan aardbeien, dan oorlog
Mae wilde een banaan.
Tot ze plots besloot dat ze eigenlijk aardbeien wilde.
“Ik naar de rayon voor de verse aardbeien”, vertelt Sean.
Maar ondertussen had dochterlief alweer een nieuw probleem ontdekt. Ze wilde één specifieke zak, terwijl zijn partner Maithé ondertussen de boodschappen in de kar probeerde te krijgen.
“Dan was het kot natuurlijk ook te klein.”
Een peuter van twee en een supermarkt vol keuzes: dat blijkt een combinatie die zelfs de meest ervaren onderhandelaar aan het huilen kan krijgen.
En dan moest het busje eraan geloven
Wie dacht dat het drama na de kassa voorbij was, kent kinderen duidelijk nog niet.
Aan de uitgang stond namelijk een kinderattractie. Sean kroop samen met Mae in het gele busje.
Een fout die hij zich vermoedelijk nog lang zal herinneren.
Maar toen het tijd was om uit te stappen, weigerde Mae.
“Dus ik moest haar wenend uit dat busje trekken en naar de auto dragen. Zo'n ‘walk of shame’ met een krijsende kleine naar buiten.”
Doen alsof er niets is gebeurd
Eenmaal in de auto was het hele drama plots verdwenen. Mae begon vrolijk te zingen, alsof de supermarktsoap nooit had plaatsgevonden.
Sean bleef achter met slechts één mogelijke reactie:
“En dan zeg je: ‘Oké kind…’”
