Pommelien Thijs lijkt even op de rem te gaan staan.
Na een waanzinnige concertreeks lijkt Vlaanderen zich plots dezelfde vraag te stellen: wat doet Pommelien hierna?
Vijf keer de AFAS Dome uitverkopen. Voor internationale supersterren is dat al geen evidentie, laat staan voor een Vlaamse artieste die nog maar enkele jaren geleden vooral bekend stond als “dat meisje van #LikeMe”. Maar ondertussen is het wel duidelijk: Pommelien Thijs is geen hype meer. Ze is een merk geworden.
En net daarom zou het wel eens opvallend stil kunnen worden rond haar.
Van tieneridool naar absolute topper
De voorbije jaren ging het hard. Heel hard. Singles die overal opdoken, televisieprojecten, awards, festivals en nu dus vijf uitverkochte shows in de AFAS Dome. Dat is het soort traject waarbij managers spontaan beginnen dromen van internationale tours en stadionconcerten.
Maar tegelijk zit daar ook een gevaar in: oververzadiging.
Want hoe hoger je klimt, hoe moeilijker het wordt om iedereen te blijven verbazen. Vlaanderen adoreert succes, maar raakt er ook snel op uitgekeken. Vandaag ben je de golden girl, morgen vraagt iedereen zich af wanneer “de volgende Pommelien” opstaat.
Een mens is geen Spotify-playlist
Wat veel fans vergeten: achter zo’n concertreeks zit een machine die maandenlang op volle toeren draait. Repetities, interviews, choreografieën, stress, sociale media, verwachtingen… Dat zijn geen gezellige weekendoptredens in de parochiezaal meer.
Artiesten spreken na zulke megaprojecten vaak over een mentale crash zodra het laatste applaus sterft. Het moment waarop maanden adrenaline plots wegvallen en de vraag opduikt: en nu?
Dat zou ook voor Pommelien perfect normaal zijn. Zeker omdat ze tegenwoordig zowat overal tegelijk lijkt te moeten zijn. Zelfs de batterij van een Tesla houdt het minder lang vol.
Slimme zet: even verdwijnen
En misschien is dat net het slimste wat ze nu kan doen: niét overal opduiken.
Geen hysterische comeback binnen drie weken. Geen paniek-single. Geen geforceerde “nieuwe era” met roze pruiken of techno-country. Gewoon even afstand nemen, nadenken en opnieuw zuurstof zoeken.
Want hoe paradoxaal het ook klinkt: soms groeit een ster net harder door even uit beeld te verdwijnen.
De druk van “wat nu?”
De echte uitdaging begint trouwens pas nu. Want één keer vijf keer AFAS uitverkopen is indrukwekkend. Maar daarna verwacht iedereen automatisch nóg groter, nóg straffer en nóg internationaler.
Dat is het moment waarop artiesten zichzelf vaak heruitvinden. Ander geluid. Ander imago. Andere ambities.
Of Pommelien die richting uitgaat? Dat weet voorlopig niemand. Maar één ding staat wel vast: na deze concertreeks zit ze definitief niet meer in de categorie “belofte”.
Ze zit aan tafel bij de absolute top van de Vlaamse showbizz. En daar wordt het spel plots een pak harder.
(Foto: An Rogier/Photo News)
