Na dagen van getuigenissen, gruwelijke details en juridische discussies heeft de assisenjury in Gent haar oordeel geveld. Dave De Kock is schuldig aan de dood van de vierjarige Dean Verberckmoes en aan zijn ontvoering. Zijn toenmalige vriendin Romy Wuytack is vrijgesproken voor die ontvoering. Maandag wordt beslist welke straf De Kock krijgt. Hij riskeert tot dertig jaar cel.
Dat De Kock schuldig zou worden verklaard aan doodslag, kwam niet als een verrassing. Zijn advocaat had bij het begin van het proces al schuld bekend in zijn naam. De discussie draaide vooral om de precieze juridische kwalificatie van wat er in de nacht van 14 op 15 januari 2022 gebeurde.
De jury was daar vrijdagavond duidelijk over. Volgens assisenvoorzitter Bart Meganck handelde De Kock “razend en impulsief”, maar was hij wel degelijk bij volle bewustzijn. “Op dat ogenblik wilde hij het slachtoffer doden, wat ook gebeurde.”
Daarmee volgt de jury de piste van doodslag en niet die van moord met voorbedachten rade, waar de advocaten van Deans moeder eerder op hadden aangedrongen.
De grote vraag was Romy
Veel spannender was de beslissing over Romy Wuytack. Zij stond niet terecht voor de doodslag zelf, maar werd ervan beschuldigd betrokken te zijn geweest bij de ontvoering van Dean, met diens dood tot gevolg.
Ook daar gaf de jury uiteindelijk een duidelijk antwoord: niet schuldig. Volgens de jury bestaat er redelijke twijfel over de vraag of Wuytack wist dat De Kock met Dean naar Nederland zou rijden. En op een assisenproces is precies dat onderscheid essentieel: vermoeden dat iemand meer had moeten weten is niet hetzelfde als wettelijk bewijzen dat iemand een misdrijf heeft gepleegd.
Haar advocaten hadden daar eerder op de dag zwaar op ingezet. Wuytack zit inmiddels bijna vijf jaar opgesloten. Dat ze al die tijd in de gevangenis zat en nu op de beschuldigdenbank terechtkwam, mocht volgens haar verdediging geen argument worden om haar ook automatisch schuldig te verklaren.
Advocaat Raan Colman reageerde ook scherp op de redenering dat Dean misschien nog zou leven als Wuytack die avond niet had gedronken. Hij wees naar De Kock: “Als hij zich hier had kunnen inhouden, dán had Dean nog geleefd.”
“Een menselijke fout, geen juridische”
Advocaat Nina Van Eeckhaut ontkende niet dat Wuytack fouten heeft gemaakt. Integendeel. Haar cliënt was volgens haar goedgelovig, kampte met een alcoholverslaving en had zich compleet vergist in de man met wie ze een relatie was begonnen.
Dat maakt haar gedrag die avond volgens de verdediging echter nog niet strafbaar.
“Het getuigt niet van veel verantwoordelijkheidszin om als een dronken lor in de zetel te liggen, terwijl dat jongetje daar rondliep”, zei Van Eeckhaut. Maar vervolgens maakte ze het onderscheid waarop uiteindelijk ook de vrijspraak rustte: “Dat is een menselijke fout, geen juridische.”
Volgens haar was er bovendien geen bewijs dat Wuytack geweld tegen Dean had gebruikt. Wel wees ze erop dat er volgens het dossier bewijzen waren dat De Kock geweld tegen Wuytack gebruikte. Haar verdediging schetste haar dan ook niet als mededader, maar als iemand die zelf gevangen zat in een gewelddadige en destructieve relatie.
Niet volledig vrijgesproken
Wuytack is overigens niet over de hele lijn vrijgesproken. Op de telefoons van het koppel werden beelden van seksueel kindermisbruik gevonden die ongeveer een jaar vóór Deans dood waren uitgewisseld en niets met Dean te maken hadden.
De Kock werd schuldig bevonden aan het bezit daarvan. Wuytack werd veroordeeld voor bezit en verspreiding. Volgens haar verklaring had ze de beelden op de telefoon van De Kock gevonden en naar haar eigen toestel gestuurd om hem ermee te confronteren.
Voor de zaak die centraal stond tijdens het proces — de ontvoering en dood van Dean — valt hun juridische lot echter volledig uiteen.
De Kock heeft zelf nooit ontkend dat hij Dean heeft gedood. Zijn advocaat Nick Heinen gebruikte daar vrijdag bijzonder harde woorden voor: “Hij heeft Dean doodgeklopt. Dat zijn ongelofelijk harde woorden, maar het is de realiteit.” Volgens de verdediging gebeurde dat zonder voorbedachten rade en is doodslag daarom de correcte kwalificatie.
De jury volgde die redenering. Voor Wuytack betekent de uitspraak dat ze maandag wellicht als vrije vrouw het gerechtsgebouw kan verlaten. Voor De Kock volgt dan het laatste en bijzonder belangrijke hoofdstuk van dit assisenproces: de strafmaat. Hij riskeert dertig jaar cel.
