Bouchez: "Het DEMOCRATISCHE cordon sanitaire is doorbroken."
De hervorming waar De Wever maandenlang zijn politieke kapitaal op inzette, moest op 1 januari 2026 van kracht worden. Stelselmatig zou de duur van werkloosheidsuitkeringen worden beperkt. Wie werkloos blijft, zou zo sneller terug geactiveerd worden — althans in theorie. Maar de stemming werd deze week brutaal geblokkeerd. Niet met een veto, maar met een handvol amendementen die vakkundig richting Raad van State werden geschoven. Resultaat: minstens vijf dagen uitstel, mogelijk meer. En dat in een dossier waar tijd net hét excuus was voor snelheid.
De amendementen kwamen uit verrassende hoek: PS, PVDA, Ecolo-Groen én Vlaams Belang — normaal gezien elkaars politieke tegenpolen, maar nu plots eendrachtig in verzet. Of zoals MR-baas Bouchez het met veel drama omschreef: “het cordon sanitaire is gebroken”. In zijn videoboodschap op X regende het woorden als "politiek opportunisme" en "democratische schande". Geen gebrek aan emotie, wel aan nuance.
Pleegouders, sloopkortingen en andere slachtoffers
De blokkade heeft niet alleen gevolgen voor de werklozen die in 2026 met strengere regels zouden worden geconfronteerd. Ook andere maatregelen krijgen een schop onder de kont. De btw-verlaging op sloop en heropbouw? Uitgesteld. Het ouderschapsverlof voor pleegouders? Parkeer het maar in de wachtrij. De prijsverhoging voor een Belgisch paspoort? Verdaagd.
Volgens Vooruit en CD&V is dat allemaal de schuld van een ‘coalitie van stilstand’. "Triest schouwspel," briest Anja Vanrobaeys. "Wees diep beschaamd," echoot N-VA'er Axel Ronse. "Het is een schande dat de oppositie ervoor kiest om de programmawet zo te saboteren, en dat op de kap van onze hardwerkende middenklasse, onze gezinnen die vooruit willen", klinkt het ook bij Nawal Farih van CD&V. "Wij zijn voor de beperking van de werkloosheid in de tijd, maar de regering maakt daar amateuristisch broddelwerk van", verdedigt Barbara Pas (Vlaams Belang) het manoeuvre. "De mantelzorgers en 55-plussers vallen uit de boot. Wij kaarten die zaken al heel lang aan. Daarover gaan onze amendementen."
Oppositie: “Geen sabotage, maar correctie van broddelwerk”
De oppositie countert dat ze geen sabotage pleegt, maar zuivere kwaliteitscontrole uitvoert. Vlaams Belang spreekt van “juridisch broddelwerk” en hekelt dat mantelzorgers en 55-plussers dreigen uit de boot te vallen. PVDA noemt de hele hervorming “asociaal nachtwerk” en wijst erop dat acht op de tien 55-plussers ondanks de beloofde uitzonderingen alsnog hun uitkering zullen verliezen. Groen noemt de programmawet dan weer “haastwerk uit Arizona” .
Open VLD houdt zich opvallend op de vlakte. Fractieleider Alexia Bertrand gaf grif toe dat de teksten “voor verbetering vatbaar” zijn, maar benadrukte tegelijk dat “dringende maatregelen zoals deze niet opnieuw mogen worden uitgesteld.” De liberalen zitten in een ideologisch spagaat: ze willen hervormen, maar zonder hun rechtse kiezers af te schrikken met fouten uit het kamp van De Wever.
Vliegveldpolitiek en begrotingsbrei
Ook in het Vlaams Parlement sputtert de hervormingsmolen. Open VLD gooide roet in het eten door een amendement in te dienen op het Programmadecreet, uit protest tegen de schimmige deal rond Brussels Airport. Slim bekeken: via een achterpoortje wisten de liberalen een advies van de Raad van State af te dwingen, waardoor ook de stemming over de Vlaamse begrotingsaanpassing is uitgesteld.
Dat advies komt er volgende week — in principe. Want niets houdt de oppositie tegen om dan gewoon opnieuw hetzelfde kunstje op te voeren. Belgische politiek als ‘Wachten op Godot-2.0'.
Beleid in tijdsnood, vertrouwen in vrije val
De conclusie is pijnlijk maar eerlijk: België zit opgescheept met een regering die zich voortdurend vastrijdt in de wetstechnische jungle, en een oppositie die haar rol verwart met politieke sabotage. Het ‘koninginnenstuk’ van Bart De Wever dreigt intussen te verworden tot een verfrommeld pamflet in de lade van de vergetelheid. En bij de kiezer blijft het beeld hangen van een Wetstraat waar elke hervorming verdwijnt in een chaos van amendementen, procedures en institutionele theater.
De vraag is niet of dit nog werkt. De vraag is: wie gelooft hier nog in?
(Foto: Bert Van Den Broucke/ /Photo News)
