Liefde, voornemens en wat er toch weer misloopt.
Negen jaar huwelijk is Wim Soutaer opnieuw gescheiden. Punt. Gedaan. Geen grote woorden, geen uitleg. Alleen de vaststelling dat ook dit verhaal niet het einde heeft gehaald dat ooit werd aangekondigd.
De voorgeschiedenis
Het is niet de eerste keer dat het fout gaat.
Eerder was er al een huwelijk met Axelle, moeder van zijn dochter Emma. Dat verhaal liep spaak toen een andere naam opdook. Kim.
Er werd nog geprobeerd om te lijmen wat al gebarsten was, maar uiteindelijk werd er gekozen. Niet voor wat was, maar voor wat nieuw leek.
Met Kim volgde een nieuw begin. Een huwelijk. Een dochter, Lilou. Een kind dat er kwam na zes miskramen, alsof het leven zelf even twijfelde maar dan toch besliste om door te zetten.
Alles leek te kloppen. Of toch genoeg om verder te gaan.
De belofte
Na de eerste breuk kwam het inzicht. Of toch iets dat daarop leek.
Niet meer dezelfde fout maken.
Niet nog eens.
Niet meer verdwalen waar je eigenlijk had moeten stoppen.
Het soort voornemen dat helder klinkt zolang het nog niet getest wordt. Het soort zin dat je gelooft op het moment dat je hem uitspreekt.
De realiteit
En toch gebeurt het opnieuw.
Geen details. Geen drama dat wordt uitgespreid. Alleen het resultaat dat overblijft wanneer alles wat ertussen zat stilvalt.
Negen jaar. Een huwelijk. Een gezin. En dan opnieuw: einde verhaal.
Of beter: hetzelfde verhaal, andere versie.
Wat blijft
Sprookjes bestaan.
Maar meestal alleen tot iemand wakker wordt.
En daarna begint het stuk opnieuw.
Met andere namen.
Met dezelfde afloop.
(Foto: Pieter-Jan Vanstockstraeten/Photo News)
