Een naam die alles zegt — en niets.
Er zijn van die namen die een kamer binnenkomen nog voor de persoon zelf dat doet.
Gooris is zo’n naam. En dus zit Shania Gooris al anderhalf jaar op de wachtbank van de arbeidsmarkt. Niet omdat ze niet wil. Niet omdat ze niet kan. Maar omdat werkgevers al een verhaal hebben geschreven nog voor zij haar eerste zin mag uitspreken.
Volgens haar moeder, Kelly Pfaff, wordt haar dochter systematisch gefilterd. Niet op cv. Niet op motivatie. Maar op perceptie.
Het oordeel vóór de kennismaking
De redenering is even snel als ze hard is: bekend gezicht, dus onbetrouwbaar.
Een BV die morgen weer verdwijnt. Iemand die het “toch niet lang zal volhouden”. En dus gebeurt het: geen uitnodiging. Geen gesprek. Geen kans.
Een carrière die strandt nog voor ze begint.
Nochtans, zegt Kelly Pfaff, is de realiteit banaler dan de veronderstelling. Televisiewerk speelt zich vaak af in weekends, tussen de plooien van een week die perfect gevuld kan worden met een vaste job. Maar perceptie is hardnekkiger dan feiten. Het grotere probleem: iedereen heeft een label
Wat hier speelt, gaat verder dan één bekende naam.
De arbeidsmarkt is een optelsom geworden van snelle oordelen.
Een naam. Een verleden. Een profiel. Een gevoel: volgende kandidaat!
Niet alleen wie uit de schijnwerpers komt, botst daarop. Ook wie “te oud” is, “te jong”, “te anders”, of simpelweg niet in het plaatje past dat een werkgever in zijn hoofd heeft gekerfd. De eerste indruk is geen indruk meer. Het is een verdict. Sollicitaties zouden gaan over competenties. Over motivatie. Over potentieel. Maar in de praktijk sluipt er iets anders binnen: aannames. Snelle conclusies die zelden hardop worden uitgesproken, maar des te vaker de doorslag geven.
Van afwijzing naar herpositionering
Dus trekt Shania Gooris een andere kaart. Geen gevecht meer tegen de stroom in, maar meebewegen met wat er al is: de media. Daar wordt haar naam geen last, maar een hefboom. Een herkenning in plaats van een hindernis.
Aan haar zijde: haar moeder Kelly Pfaff, die ook het management op zich neemt — net zoals ze dat doet voor Sam Gooris.
(Foto: Joel Hoylaerts/Photo News)
