“Er is meer in het leven dan Pascalleke.”
Na tientallen jaren cafépraat, pintjes tappen en telkens opnieuw dezelfde vragen over ‘F.C. De Kampioenen’ trekt Danni Heylen een duidelijke grens. In een openhartig gesprek met HLN zegt de actrice dat dit haar laatste interview over de populaire reeks is. Pascale mag met pensioen, Danni absoluut niet.
De deur van café De Kampioen gaat dicht
Voor een hele generatie Vlamingen is Danni Heylen nog altijd Pascale, de cafébazin uit F.C. De Kampioenen. Maar zelf heeft de 75-jarige actrice duidelijk zin om het café eindelijk achter zich te laten.
Geen commerciële opdrachten meer. Geen betaalde actes de présence. Geen pintjes tappen omdat er toevallig een evenement georganiseerd wordt. En ook de persoonlijke videoboodschappen voor verjaardagen, huwelijken of pensioenfeesten verdwijnen uit haar agenda.
In een openhartig gesprek met HLN maakt Heylen het duidelijk: voor haar is het hoofdstuk afgesloten.
"Alleen voor een vereniging voor zieke kinderen of jonge mensen met een mentale beperking wil ik misschien nog een uitzondering maken", vertelt ze. Maar zomaar ergens verschijnen om tegen betaling pintjes te tappen of op de foto te gaan? Nee bedankt.
Nee, ze haat Pascale niet
Voor alle duidelijkheid: Heylen wil niet dat iemand haar woorden verdraait.
Ze heeft Pascale nooit verafschuwd. Integendeel. Van haar 39ste tot haar 68ste was ze met de reeks bezig en ze heeft daar naar eigen zeggen altijd enorm van genoten.
Maar er komt een moment waarop een acteur opnieuw gewoon acteur wil zijn.
En dat moment is voor Heylen duidelijk aangebroken.
Sinds F.C. De Kampioenen stopte, keerde ze terug naar haar eerste liefde: het theater. Daar krijgt ze vandaag, op haar 75ste, nog altijd nieuwe rollen aangeboden. En daar ligt haar toekomst.
Gedaan met eindeloos over de Kampioenen te …
Je kunt het haar moeilijk kwalijk nemen.
Er zijn acteurs die blijkbaar eeuwig rond hun bekendste personage blijven cirkelen. Boma blijft Boma, DDT blijft DDT en Markske blijft Markske. De reeks is een Vlaamse goudmijn die maar blijft renderen.
Maar misschien is het na al die jaren ook gewoon eens tijd om verder te kijken.
Heylen doet dat.
Ze begrijpt overigens perfect waarom collega's als Marijn Devalck, Jacques Vermeire en Herman Verbruggen hun bekende personages blijven gebruiken. Voor sommigen is het entertainment, voor anderen is het ook gewoon een manier om geld te verdienen.
En daar heeft ze geen probleem mee.
Geen jaloezie, wel een andere keuze
Heylen benadrukt dat er nooit sprake was van afgunst binnen de cast. De personages behoren bovendien tot de VRT en commerciële activiteiten moeten dus correct worden geregeld.
Maar zelf heeft ze nooit de behoefte gehad om Pascale uit te melken.
Een eigen zaalshow? Ze moet er niet aan denken.
"Ik vind mezelf als Danni eigenlijk niet de meest grappige persoon", geeft ze toe. En een hele zaal alleen proberen entertainen zou haar vooral stress bezorgen.
Theater is haar ding. Daar voelt ze zich thuis.
Danni is nog lang niet klaar
Wie denkt dat Heylen met haar afscheid van Pascale ook haar eigen carrière beëindigt, heeft het mis.
Integendeel.
Tot 7 augustus staat ze met Carry Goossens op de planken in Oost west thuis best in het Fakkeltheater. En vanaf oktober wacht alweer een compleet andere uitdaging: Doodgraag, een aangrijpend stuk over een moeder en zoon die geconfronteerd worden met euthanasie.
Geen cafégrappen, geen Kampioenennostalgie, geen Pascale.
Gewoon Danni Heylen.
En misschien is dat uiteindelijk de belangrijkste boodschap van haar afscheid: een acteur is meer dan zijn bekendste personage.
Op haar 75ste wil Heylen dus vooral blijven spelen, bewegen en nieuwe dingen proberen.
Voor wie haar nog één keer over de Kampioenen wil horen: jammer. Dit was volgens haarzelf het laatste interview daarover.
Het café is dicht. Maar de actrice is nog lang niet gesloten.
(Foto: Joel Hoylaerts/Photo News)
