Hollywoodsterren laten zich volledig ombouwen tot onherkenbare versies van zichzelf.
In de Amerikaanse entertainmentindustrie lijkt het tegenwoordig een nieuwe sport: hoe snel kan je jezelf laten verbouwen tot iemand die nog nauwelijks lijkt op de persoon die ooit beroemd werd? Botox, fillers, facelifts, kaaklijnen, lippen, ogen, jukbeenderen – in Hollywood is het geen geheim meer dat “mijnheer doktoor” vaak de echte regisseur achter de schermen is.
Het resultaat? Acteurs die ooit herkenbare gezichten hadden, veranderen in gladgestreken, haast plastieken versies van zichzelf. Alsof authenticiteit uit het script is geschrapt.
Van expressief gezicht naar wassen beeld
Neem Jim Carrey. De komiek werd groot dankzij een gezicht dat elastischer leek dan een stripfiguur. Zijn mimiek was zijn handelsmerk, zijn visitekaartje, zijn komisch wapen.
Vandaag lijkt dat gezicht – voorzichtig gezegd – een stuk minder beweeglijk. De ironie is moeilijk te missen: een acteur die beroemd werd door zijn extreme gezichtsuitdrukkingen, lijkt nu zelf gevangen te zitten in een strakgetrokken masker.
Hollywood kent tientallen van dat soort voorbeelden. Maar het wordt pas echt schrijnend wanneer ook vrouwelijke sterren de strijd tegen de tijd lijken te voeren alsof het een oorlog is die koste wat kost gewonnen moet worden.
Het “nieuwe kapsel” van Demi Moore
De internationale pers meldde deze week dat Demi Moore (63) met een nieuw kapsel op een evenement verscheen. Dat klinkt onschuldig, bijna banaal.
Maar wie de foto’s bekijkt, moet wel bijzonder slechtziend zijn om te geloven dat het enkel om een kapsel gaat. Het gezicht oogt strakker, scherper, anders. De gelaatstrekken lijken opnieuw geboetseerd.
Tegelijk oogt de actrice extreem slank – volgens sommigen gevaarlijk dicht bij de grens van Anorexia nervosa. Het resultaat is een verschijning die tegelijk fragiel en onnatuurlijk aandoet.
Onherkenbaar is misschien een hard woord, maar het komt gevaarlijk dicht in de buurt.
De industrie van de eeuwige jeugd
Hollywood leeft van illusies, maar de obsessie met eeuwige jeugd begint steeds groteskere vormen aan te nemen. Actrices van vijftig of zestig worden geacht eruit te zien alsof ze net de dertig zijn gepasseerd.
En wanneer dat biologisch niet meer lukt, is er altijd een kliniek die beweert dat het wel kan.
Het probleem is niet dat mensen iets aan hun uiterlijk laten doen. Iedereen heeft het recht om zich goed te voelen in zijn of haar lichaam. Maar wanneer beroemdheden zichzelf zo drastisch laten aanpassen dat ze nauwelijks nog herkenbaar zijn, ontstaat een ander probleem.
Rolmodellen voor wie?
Hollywoodsterren zijn – of ze dat nu willen of niet – rolmodellen. Jongeren kijken naar hen, maar ook volwassenen die worstelen met ouder worden.
Wat is dan de boodschap?
Dat ouder worden een fout is die chirurgisch gecorrigeerd moet worden?
Dat rimpels een defect zijn?
Dat een natuurlijk gezicht niet meer volstaat?
De ironie is dat veel van deze sterren ooit beroemd werden dankzij hun unieke uitstraling. Hun karakterkop. Hun eigenheid. Net datgene wat vandaag stukje bij beetje lijkt weggewerkt.
Wanneer komt er nog eens iets authentieks uit Hollywood?
De Verenigde Staten exporteren al decennia cultuur naar de rest van de wereld: films, muziek, trends en schoonheidsidealen. Maar de vraag dringt zich steeds vaker op of dat ideaal nog gezond is.
Wanneer beroemdheden zichzelf laten transformeren tot bijna onherkenbare versies van hun vroegere ik, blijft er weinig authenticiteit over.
Misschien zou het pas echt vernieuwend zijn als Hollywood opnieuw iets revolutionairs deed: gewoon tonen dat ouder worden ook menselijk is.
Dat zou pas een trend zijn die het waard is om over te waaien.
(Foto: Facebook)
