In de ruzie rond de centenindex laat cd&v zich steeds nadrukkelijker zien als partij van koopkracht, loon en middenklasse — en steeds minder als erfgenaam van haar eigen zuilverleden.
cd&v laat de parochiezaal achter zich
De tijd dat de politieke agenda van cd&v mee werd bepaald door kerk, traditie en zuilstructuren lijkt voorbij. Waar ooit de pastoor nog stilzwijgend meeschreef aan het stemgedrag, schuift de partij vandaag richting een andere realiteit: de economische stress van de werkende Belg.
De “C” in de naam blijft, maar de invulling ervan lijkt steeds losser te komen van haar historische lading.
Sammy Mahdi zet de toon: middenklasse boven moraal
Voorzitter Sammy Mahdi profileert zich steeds nadrukkelijker als stem van wie werkt, belastingen betaalt en zich geklem dvoelt tussen index en inflatie.
Zijn boodschap: de politiek moet opnieuw beginnen bij de loonbrief, niet bij ideologische reflexen of institutionele tradities.
De centenindex als politiek breekpunt
Het strijdtoneel heet vandaag de centenindex: een systeem waarbij lonen slechts tot een bepaalde grens volledig geïndexeerd worden.
Voor cd&v is het voorstel intussen uitgegroeid tot een symbooldossier. Officieel gaat het over begroting en competitiviteit, in de praktijk over een veel fundamentelere vraag: wie betaalt de rekening van de index?
“Soepkip”-retoriek en harde taal
De toon wordt intussen opvallend scherp. Mahdi verwerpt het systeem als economisch inefficiënt en politiek blind voor de middenklasse. In zijn woorden is het geen groeiverhaal, maar eerder een “soepkip die zo snel mogelijk in de soep verdwijnt”.
Het is taal die ver afstaat van klassieke consensuspolitiek — en dicht bij campagnepolitiek komt.
Socialisten zetten de hakken in het zand
Aan de andere kant van het spectrum waarschuwt vicepremier Frank Vandenbroucke van Vooruit dat het alternatief net de laagste inkomens zou treffen.
Vooruit spreekt over rechtvaardigheid, cd&v over werken dat moet lonen. Het verschil is niet technisch, maar ideologisch.
Regering in versnipperingsmodus
Ook binnen de meerderheid lopen de lijnen uiteen. N-VA en premier Bart De Wever houden de begrotingslijn strak, terwijl MR en Les Engagés openlijk ruimte laten voor bijsturing.
De centenindex wordt zo meer dan een maatregel: het wordt een lakmoesproef voor de interne stabiliteit van de regering.
cd&v zoekt niet alleen een compromis, maar een nieuw profiel
De vraag die boven het dossier hangt is uiteindelijk niet enkel economisch. Het gaat over positionering.
cd&v lijkt zich steeds explicieter te hertekenen als partij van de werkende middenklasse, terwijl het klassieke zuilverleden stilaan naar de achtergrond verdwijnt.
Of anders gezegd: de partij houdt nog vast aan de “C”, maar zoekt duidelijk een nieuw gezicht om er straks mee naar de kiezer te stappen.
(Foto: P-magazine)
