Het had weinig gescheeld of Miss België 2025 zou vandaag nog altijd in de herstelafdeling van het UZ liggen, ergens tussen de burn-outpatiënten en de slachtoffers van reality-tv. De verkiezing kende vorig jaar meer drama dan een doorsnee seizoen Temptation Island, compleet met getuigenissen, verwijten, backstage-stormpjes en ex-kandidates die elkaar zowat live op Instagram de kop afbeten. Er ontbraken enkel nog helmen en een Scheidsrechter VAR-systeem om het geheel professioneel te laten verlopen.
Maar kijk: dit jaar is er opnieuw rust, glitter en een verse koningin. En ze komt uit Leuven.
Olga Lombardo, 22, farmaciestudente en model, mocht in het Studio 100 Theater in De Panne de kroon overnemen van haar voorgangster. Ze straalde, het publiek brulde, de confetti deed wat confetti moet doen en iedereen voelde even dat de Missverkiezing misschien toch nog te redden valt.
Olga wil vooral één ding: “de positiviteit terugbrengen”. En dat mag ook wel, want na de publieke klaagzang van verschillende ex-kandidates hing er nog steeds een subtiele geur van wrok, rancune en goedkope backstage-parfum boven het hele gebeuren. In de woorden van de nieuwe Miss zelf: “Wat er gezegd is, is echt schandalig.” Dat zei ze heel rustig, met de glimlach, en net dat maakt het heerlijk. Een beetje zoals een oma die fluistert dat iemand “een ambetanterik” is terwijl ze ondertussen koekjes uitdeelt.
Dat Olga farmacie studeert is trouwens perfect voor deze nieuwe missie. Als er één verkiezing is die dringend een kalmeringsmiddel, een spierontspanner en misschien ook een doosje pleisters kan gebruiken, dan is het Miss België wel. Als zij het niet kan stabiliseren, kan niemand het. De traditionele schuimbadfoto die ze vandaag moet maken is trouwens symbolischer dan ooit: reinigend, verfrissend en hopelijk ook therapeutisch voor iedereen die nog nazindert van het vorige seizoen.
De top drie kreeg verder nog een stevig West-Vlaams gehalte: Justine Tack uit Oeselgem als eerste eredame, en Aicha Verheye uit Oostende als tweede. West-Vlaanderen blijkt zo opnieuw onze nationale schoonheidsfokkerij, al zijn ze daar tegenwoordig zo gewend aan prijzen dat het hen waarschijnlijk niet eens meer verbaast.
Maar de ster van de avond blijft Olga, die erin slaagde om helemaal alleen iets klaar te spelen wat geen crisismanager, geen jury, geen organisatie en geen enkel persbericht kon: Miss België voelt weer even als een verkiezing in plaats van een familieruzie. Ze glimlacht, ze blijft kalm, ze heeft haar kroon stevig vast en ze lijkt oprecht te geloven dat ze het boeltje kan opkuisen.
Als iemand dat kan, dan wel de vrouw die straks tot haar kin in het badschuim ligt met een kroon op haar hoofd en een camera op haar neus. België houdt van symboliek. En van schuim.
De reboot is begonnen.
