Als je het zoveelste bewijs nodig hebt dat AI onze creativiteit volledig verdooft, neem dan maar eens kijkje naar The Velvet Sundown.
Alhoewel kijken…? Eerder luisteren, want aan hen valt niet veel te zien, aangezien ze niet bestaan.
Deze zogezegde seventies-achtige rockband is gewoonweg het product van een AI-generator. Geen muzikanten, geen jamsessies, geen bandbus met de geur van zweet, bier en groupies.
Enkel algoritmes en een vleugje nostalgie in .wav-formaat. En toch: meer dan een miljoen maandelijkse luisteraars op Spotify, en fans die het “de perfecte muziek voor op een roadtrip” noemen. Alleen... geen van de bandleden bestaat.
Wat begon als een artistiek experiment ontspoorde in een verhit debat over muziekethiek. Muziekprijzenorganisaties zetten de AI-band inmiddels op de zwarte lijst wegens “onverantwoorde creatie”.
Ironisch, gezien de industrie al jaren leunt op voorgeprogrammeerde popstructuren en autotune. Toch voelen sommige luisteraars zich verraden. Ze dachten naar mensen te luisteren, niet naar kunstmatige deuntjes.
Het feit dat duizenden mensen onbewust een Spotify-lijst vol AI-muziek op repeat hadden staan, roept de vraag op: is muzikale authenticiteit nog relevant als het gewoon goed klinkt?
De makers achter Velvet Sundown blijven lekker vaag: “Niet helemaal mens. Niet helemaal machine.” En dat blijkt net genoeg voor een streamingmaatschappij waarin clicks zwaarder wegen dan hartslagen.
Misschien is dat het meest confronterende aan dit alles: niet dat AI muziek maakt, maar dat wij het niet eens doorhadden.
Terwijl de menselijke artiest ploetert op een zolderkamer, staat een spookband bovenaan de afspeellijst van je roadtrip.
Ach ja, zolang we de Romeo's nog hebben, is er nog hoop voor de mensheid.
