Vroeger bestreden supermarkten elkander met promoties op koffie, bier en toiletpapier. Vandaag is het strijdtoneel verschoven naar een plek waar niemand het enkele jaren geleden had verwacht: de laadpaal op de parking.
Lidl heeft deze week namelijk beslist om de prijs voor elektrisch laden met 25 procent te verlagen. Wie via de Lidl Plus-app betaalt, kan daardoor snelladen aan 41 cent per kilowattuur. Daarmee duikt de Duitse supermarktketen plots ver onder de tarieven van zowat alle grote concurrenten.
En plots rijst een interessante vraag. Als Lidl winstgevend kan laden aan 41 cent per kWh, waarom vragen andere spelers dan 70, 75 of zelfs bijna 80 cent?
Volgens de vergelijking van HLN betaal je vandaag bij sommige laadpunten aan supermarkten tussen 70 en 79 cent per kWh. Bij Colruyt bedraagt het tarief bijvoorbeeld 73 cent per kWh, Aldi zit rond 70 cent en sommige laadpunten bij Carrefour rekenen zelfs 79 cent aan.
Dat verschil lijkt op het eerste gezicht misschien beperkt. Maar wie regelmatig elektrisch rijdt, weet dat het behoorlijk kan oplopen.
Neem een moderne elektrische gezinswagen die op de snelweg ongeveer 20 tot 22 kWh per 100 kilometer verbruikt. Aan Lidl-tarieven betaal je dan ongeveer 8 à 9 euro per 100 kilometer. Aan de duurste supermarktladers loopt dat op richting 16 à 17 euro per 100 kilometer. Dat is bijna het dubbele. En plots wordt een dieselwagen waar de klimaatgoeroes al tien jaar de dood van wensen financieel weer een pak minder belachelijk.
Natuurlijk doet Lidl dit niet uit liefdadigheid. Niemand bij de Duitse supermarktketen ligt 's nachts wakker van jouw energiefactuur. De bedoeling is simpel: klanten lokken.
De formule is zo oud als de supermarkt zelf. Verkoop één product met een lage marge en hoop dat de klant binnen nog een kar vol boodschappen meeneemt. Ikea verkoopt goedkope gehaktballetjes zodat je met een nieuwe kast naar huis gaat. Lidl verkoopt goedkope stroom zodat je tijdens het laden nog snel een brood, een zak chips en een fles wasverzachter meepikt.
Slim bekeken? Absoluut. Maar tegelijkertijd legt Lidl ook iets anders bloot. Namelijk hoe duur publiek laden de voorbije jaren geworden is.
Toen elektrische auto's hun opmars begonnen, werd vaak verteld dat rijden op stroom haast gratis was. Vandaag blijkt dat verhaal een pak genuanceerder. Wie thuis kan laden met zonnepanelen zit nog altijd goed. Maar wie afhankelijk is van publieke snelladers, merkt steeds vaker dat elektrisch rijden eigenlijk niet goedkoper is dan op aardsap rijden.
En precies daarom is deze actie van Lidl zo interessant. Niet omdat Lidl plots de heilige redder van de elektrische rijder geworden is. Wel omdat één supermarktketen erin slaagt om met één promotie een ongemakkelijke vraag op tafel te leggen: als 41 cent per kWh mogelijk is, waarom betaal je elders soms bijna het dubbele? Dat is misschien wel de interessantste vraag van heel deze supermarktstrijd.
