De regenputten staan leeg, de boeren kijken naar hun velden alsof de Sahara eraan komt en in Brugge zijn zelfs de zwanen dorstig. Kortom: het is droog. Zeer droog. Zó droog dat er in sommige provincies niet eens meer uit de rivier mag worden geslurpt. En de Vlaming? Die kijkt verschrikt richting Brussel. Of toch: richting CD&V-minister Jo Brouns, die volgens sommigen té stil blijft. Maar is dat echt zo erg? Of slaan we weer collectief tilt omdat het lenteweer zich als… lenteweer gedraagt?
Het KMI voorspelt weinig regen de komende dagen. En omdat we in Vlaanderen bij het minste wolkje op de buienradar al waarschuwingsniveau oranje afkondigen, springen de provincies ook bij droogte in paniekmodus. In West-Vlaanderen staat Carl Decaluwé met z’n megafoon aan de waterkant te roepen dat we vooral géén stuwen mogen verplaatsen of dammetjes bouwen – alsof half Brugge elke zondag z’n eigen waterschap managet.
In Oost-Vlaanderen en Antwerpen gaat het niet veel beter: captatieverbod hier, sproeiverbod daar. En ondertussen… stilte in Brussel. Althans, dat vinden sommige parlementsleden van de meerderheid. Want Jo Brouns – minister van Omgeving – heeft nog niet luid genoeg “code droog” geroepen in de camera.
Blue Deal 2.0: of hoe men droogte oplost met PowerPoint
De kritiek komt onder meer van Andy Pieters (N-VA), die Brouns wekelijks vraagt waar die beruchte Blue Deal 2.0 blijft. Voor wie het vergeten is: dat is het plan dat Vlaanderen moet beschermen tegen zowel overstromingen als kurkdroge zomers. Al klinkt het ondertussen als een vergeten sequel van een matige Netflix-film. “Hij wordt er ambetant van,” aldus Pieters, die zelf ooit kabinetschef was van Zuhal Demir, de moeder van de eerste Blue Deal. Die stond tenminste nog met rubberlaarzen in uitgedroogde beken.
Ook Vooruit is niet mals. Simon Bekaert vindt dat Brouns te veel naar de lokale besturen kijkt. En die hebben, laten we eerlijk zijn, vaak al moeite met het onderhoud van hun fietspaden – laat staan dat ze Vlaanderen van een watercrisis kunnen redden.
Een paus sterft, en niemand denkt nog aan kraantjeswater
En dan komt de uitleg van het kabinet-Brouns, waar ze de kritiek “nonsensicaal” vinden. Ja, dat woord bestaat. En ja, ze gebruiken het echt. Ze leggen uit dat Jo wel degelijk klaar stond met interviews en statements over droogte, maar dat het nieuws even een andere wending nam… toen de paus overleed. Dan laat je natuurlijk geen droogte-dossier op antenne los, zelfs al staat de Dender op droog zaad.
Volgens het kabinet is het nog steeds ‘de provinciale fase’. Pas als de situatie écht schrijnend wordt – denk: huilende kinderen in zwembaden waaruit het water verdampt is – trekt Vlaanderen het laken naar zich toe. En dan zal Jo er staan. Met droge lippen, een natte handdoek en de Blue Deal 2.0 onder de arm. En misschien ook met een half miljard euro voor rioleringswerken, want dat is naar eigen zeggen al uitgetrokken.
Even ademhalen, Vlaanderen
Is het droog? Ja. Moeten we water verspillen? Nee. Maar moeten we ook meteen een minister op tv eisen en denken dat we met z’n allen naar een post-apocalyptische woestijn afglijden? Misschien ook niet. Het is lente. De zon schijnt. Sommige regenputten zijn leeg. Maar het drinkwater komt nog steeds uit de kraan. Misschien, heel misschien, moeten we ons allemaal een tikkeltje minder opwinden en de Blue Deal 2.0 gewoon rustig afwachten.
En in tussentijd: gooi die jacuzzi even niet vol, sproei het gazon niet om de drie uur en laat Jo Brouns zijn job doen. En geniet ondertussen nondedju van het mooie weer.
