“Pak me dan, als je kan.”
Oktober 2004. Stephen Bryant begint aan een week die voor drie mannen het laatste leven betekent. Zijn slachtoffers lijken willekeurig, totdat hij Willard ‘TJ’ Tietjen tegenkomt. 62 jaar, thuis, praatje over een oververhitte truck. Uren later: negen schoten, en Tietjens bloed op de muur met de boodschap: “Slachtoffer 4 over twee weken. Pak me dan, als je kan.”
Bekentenissen en vonnissen
Bryant bekent alles. Voor Clifton Gainey (36) en Christopher Burgess (35) krijgt hij levenslang. Voor Tietjen de doodstraf. Alles lijkt netjes geregeld. Tot Bryant, bijna 20 jaar later, zijn einde mag kiezen: vuurpeloton, elektrische stoel of dodelijke injectie. Hij kiest bewust voor de theatrale dood.
Het vuurpeloton keert terug
Ouderwets, zeldzaam, maar terug van weggeweest. Dodelijke injecties zijn lastig te krijgen, dus staten grijpen terug naar vuur, elektriciteit en andere klassieke methodes. Bryant wordt de zesde sinds 1977 die zo sterft, de derde dit jaar. Drie schutters, kap over zijn hoofd, één kogel naar het hart. Klaar.
42 executies in 2025
Met Bryant stijgt het aantal Amerikaanse executies dit jaar naar 42 – hoogste sinds 2012. Florida zag donderdag Bryan Jennings via injectie sterven voor een moord uit 1979. Oklahoma had een lastiger geval: Tremane Wood’s executie werd op het laatste moment afgeblazen. Zijn verdediging faalde, zijn broer pleegde zelfmoord in 2019.
Een macaber tableau
De VS worstelt met recht, wraak en theatrale methodes van straf. Bryant’s laatste keuze voelt als een obscene knipoog: “Pak me dan, als je kan.” Het vuurpeloton pakte hem.
(Foto: screenshot YouTube)
