Zeven op de tien Vlaamse gezinnen schakelen betaalde hulp in, maar grootouders blijven de spil in de dagelijkse ondersteuning, blijkt uit recente Gezinsbarometer.
De complexiteit van het gezinsleven in Vlaanderen vraagt vaak meer dan wat twee handen kunnen bieden. Uit een onderzoek uitgevoerd door Indiville, genaamd de Gezinsbarometer, blijkt dat maar liefst zeventig procent van de gezinnen betaalde hulp in de arm neemt, zoals poetshulpen, babysits of kinderopvang. Dit onderzoek, representatief voor meer dan duizend Vlaamse gezinnen met kinderen tussen 0 en 18 jaar, schetst een duidelijk beeld van de hedendaagse gezinshulp.
Opvallend genoeg leunt de steun niet enkel op betaalde krachten. Een aanzienlijke 66 procent van de gezinnen ontvangt ook onbetaalde hulp, vaak van dichte familieleden. Grootouders staan hier centraal; in veertig procent van de gevallen bieden zij wekelijks hulp bij bijvoorbeeld de opvang of het vervoer van de kleinkinderen.
De studie toont aan dat er een grote druk ligt op alleenstaande ouders en gezinnen met een zorgnood, waar 60 procent aangeeft een netwerk van ondersteuning te missen. Financiën vormen een barrière: drie op tien gezinnen vinden de kosten voor betaalde hulp een te hoge drempel, en bijna zestig procent van de alleenstaande ouders noemt betaalde hulp onbetaalbaar.
Naar een ondersteunender beleid
Ivo Mechels, voorzitter van de Gezinsbond, benadrukt de noodzaak om zorg niet als vanzelfsprekend te beschouwen en pleit voor erkenning en steun voor diegenen die zorgen voor anderen. Hij stelt voor om pensioenrechten en gezinspensioenen beter af te stemmen op de realiteit van zorgdragers die misschien niet voltijds werken.
