De zaak-Polfliet: wanneer jongeren denken dat het leven een game is.
Drie jongeren, een verlaten park, een afspraak via een datingapp en een man die het met zijn leven moest bekopen. Het klinkt als het script van een slechte B-film, maar het is de realiteit van de zaak-David Polfliet. Wat daar in maart 2021 gebeurde, laat zich niet wegzetten als een uit de hand gelopen grap of een tragisch incident tussen jongeren. Het is het verhaal van drie jonge kerels die blijkbaar dachten dat ze in een soort game leefden, waarin je iemand kan lokken, vernederen, filmen en vervolgens weer naar huis gaan alsof het een avond entertainment was.
Wie hen jong krapuul noemt, gaat niet eens overdreven scherp door de bocht. Want wat hier op tafel ligt, is meer dan een ontspoorde jeugdstreek. Het is een verontrustend symptoom van een generatie waarin het moreel kompas compleet ontbreekt, waar online bravoure en groepsdruk zwaarder lijken te wegen dan elementair besef van menselijkheid. Drie jongens die zich opwierpen als zogenaamde “pedojagers”, dat daarna ontkenden, want ze waren ‘maar’ dieven.
De familie van Polfliet verwoordde het rauw en ontgoocheld: “Zij hebben al zo veel kansen gekregen. En ze krijgen er opnieuw”. Het is een pijnlijke vaststelling, maar tegelijk ook de kern van een groter debat. Hoe vaak kan een samenleving blijven geloven in tweede en derde kansen, wanneer de eerste al zo spectaculair zijn misgelopen?
Het zijn vragen die na het assisenproces blijven hangen. En eerlijk: kunnen we de nabestaanden ongelijk geven?
15 jaar
Het hof van assisen in Gent heeft de drie jonge mannen dus veroordeeld tot vijftien jaar opsluiting voor hun rol in de dood van David Polfliet. De jury achtte hen schuldig aan een poging tot diefstal met geweld met de dood tot gevolg. De drie werden als even verantwoordelijk beschouwd, ondanks het feit dat één van hen de fatale messteek toebracht.
De feiten dateren van maart 2021. Polfliet, toen 42 jaar, werd via de datingapp Grindr naar een park in Beveren gelokt. Wat begon als een geplande beroving mondde uit in een gewelddadige confrontatie waarbij het slachtoffer werd mishandeld en uiteindelijk met een mes werd gestoken. Hij overleed ter plaatse.
Lokken, vernederen en beroven
Volgens het arrest was het opzet van de daders om Polfliet naar een afgelegen plek te lokken om hem te vernederen en te beroven. Toen het slachtoffer probeerde te vluchten, escaleerde de situatie snel. Het geweld liep uit de hand en eindigde in een fatale steekwond.
De rechtbank benadrukte in haar motivering dat de feiten bijzonder zwaar wegen. Niet alleen werd het slachtoffer aangevallen en beroofd, de daders filmden delen van de confrontatie en lieten na om hulpdiensten te verwittigen.
Zelfde straf voor alle drie
De jury legde alle drie de beklaagden dezelfde straf op: vijftien jaar opsluiting. Daarmee week ze af van de eis van het openbaar ministerie, dat straffen tussen 23 en 25 jaar had gevraagd. Tegelijk ligt het vonnis aanzienlijk hoger dan wat de verdediging had bepleit, namelijk een beperkte celstraf met voorwaarden.
De rechters hielden bij het bepalen van de straf rekening met verzachtende omstandigheden. De drie veroordeelden waren minderjarig op het moment van de feiten, groeiden op in moeilijke omstandigheden en hadden tijdens hun voorlopige vrijlating onder voorwaarden volgens hun advocaten stappen gezet om hun leven opnieuw op de rails te krijgen.
Toch vond de jury dat een zware straf noodzakelijk was gezien de ernst van het geweld en de gevolgen ervan. De veroordeelden zullen opnieuw naar de gevangenis moeten en minstens een derde van hun straf effectief moeten uitzitten.
Beetje opluchting bij de familie
Bij de nabestaanden van David Polfliet overheerst na het proces vooral opluchting dat het dossier eindelijk is afgerond. Voor hen was het cruciaal dat de verantwoordelijkheid voor de dood van hun familielid duidelijk werd vastgesteld.
Tijdens het proces werd ook gereageerd op het beeld dat in de beginfase van het onderzoek rond het slachtoffer was ontstaan. De familie benadrukte dat de uitspraak volgens hen vooral belangrijk is omdat ze de reputatie van Polfliet herstelt en het dossier afsluit na jaren van onzekerheid.
Jongeren als “pedojagers”
De drie daders, destijds 16 en 17 jaar oud, hadden zich na de feiten zelf bij de politie gemeld. Ze verklaarden dat ze Polfliet hadden gelokt omdat ze hem als zogenaamde “pedojagers” een les wilden leren. Volgens hun eigen versie was het nooit de bedoeling hem te doden, maar liep de confrontatie uit de hand tijdens een gevecht.
Tijdens het onderzoek werd aanvankelijk ook gekeken naar een mogelijk homofobisch motief, maar dat element kon uiteindelijk niet juridisch worden bewezen.
Met het arrest komt er een einde aan een proces dat in Vlaanderen veel aandacht kreeg en opnieuw vragen opriep over online lokpraktijken, groepsgeweld en de verantwoordelijkheid van jonge daders.
(Foto: PD)
