Brussels middenveld trekt aan de alarmbel: “Zonder regering dreigen organisaties kopje-onder te gaan”
Acht maanden zonder Brusselse regering, en de gevolgen laten zich steeds harder voelen. In het middenveld broeit onrust: subsidies staan op de helling, jobs dreigen te verdwijnen, en essentiële diensten komen onder druk te staan. Zo’n 400 organisaties hebben intussen hun handtekening gezet onder een vlammende petitie. De boodschap is even simpel als confronterend: ‘Wij bestaan nog steeds, maar hoe lang nog?’
Een stuurloos schip op ramkoers
“Brussel is een schip zonder kapitein. De vraag is niet óf we tegen een ijsberg knallen, maar hoe groot de schade zal zijn.” Annalisa Gadaleta, directeur van het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW) Brussel, spaart de harde woorden niet in de krant ‘De Morgen’. Acht maanden na de verkiezingen zit het gewest nog steeds zonder regering, en dat wreekt zich.
Zorg, cultuur, welzijn—niets blijft gespaard van de politieke impasse. Het gebrek aan beleidskeuzes betekent dat subsidies onzeker zijn en organisaties geen langetermijnplanning meer kunnen maken. En dat terwijl de noden in de hoofdstad alleen maar toenemen.
“Onze financiële ademruimte is op", klinkt het in de petitie die ondertussen breed gedragen wordt. Van cultuurtempels als Bozar en Wiels tot sociale instellingen als het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling: de hele sector voelt de dreiging. “We staan op het randje, zowel financieel als mentaal.”
Onzekerheid en besparingen: een tikkende tijdbom
Voor organisaties zoals het CAW Brussel is de situatie ronduit precair. De instelling biedt als enige Nederlandstalige organisatie schuldbemiddeling aan in Brussel en begeleidt kwetsbare jongeren in Anderlecht. Maar hoe lang nog?
“Onze convenant met de Vlaamse Gemeenschapscommissie loopt eind dit jaar af. Dat betekent dat 11,5 voltijdse banen op de helling staan,” waarschuwt Gadaleta. “Zonder duidelijkheid dreigt personeel te vertrekken, en zonder personeel kunnen we geen hulpverlening garanderen. En waar moeten de Brusselaars dan heen?”
Dat de situatie in Anderlecht nu al kritiek is, maakt de onzekerheid des te pijnlijker. “Elke besparing op dienstverlening duwt de mensen daar nog dieper in de miserie,” zegt Gadaleta. “Het is dweilen met de kraan open, terwijl de politiek zelfs niet de moeite doet om de kraan dicht te draaien.”
GECO-statuten in de vuurlinie: 10.000 jobs op de wip
Naast de geblokkeerde Brusselse politiek, zaaien ook de federale plannen paniek in de sector. Eén maatregel in het bijzonder jaagt organisaties de stuipen op het lijf: de mogelijke besparing op de GECO-statuten, gesubsidieerde contracten die de non-profitsector al jaren draaiende houden.
“Het gaat om zo’n 10.000 jobs,” zegt Brigitte Neervoort van het Brussels Kunstenoverleg (RABKO). “Uit een steekproef blijkt dat één op de vijf werknemers in de sector via zo’n statuut werkt. Schrappen betekent onherroepelijk minder aanbod, minder steun, en misschien zelfs het einde van sommige organisaties.”
Dat betekent lege podia, gesloten buurthuizen en minder ondersteuning voor kwetsbare Brusselaars. “Als de besparingen doorgaan, dan zal de schade immens zijn,” waarschuwt Neervoort. “En wie zal die gaten dichten? De politiek? Die kijken voorlopig nog altijd de andere kant op.”
(Foto: Shutterstock)
