Een wanhoopspoging van de overheid om de bevolkingskrimp tegen te gaan.
De Zuid-Koreaanse president Lee Jae Myung wil dat werknemers voortaan een halve dag per week vrij krijgen – officieel bedoeld om meer tijd te maken voor liefde, gezin en voortplanting. Het plan is een pathetische poging om de demografische neergang van het land te stoppen. Zuid-Korea kampt namelijk niet met lage, maar met de laagste geboortecijfers ter wereld.
De babycrisis van Zuid-Korea
De cijfers zijn ronduit dramatisch. De gemiddelde Zuid-Koreaanse vrouw krijgt 0,72 kinderen, ver onder het vervangingsniveau van 2,1. Tegen 2070 dreigt de bevolking bijna te halveren. Het Aziatische toonbeeld was economische groei, verandert in sneltempo naar een vergrijzende samenleving zonder opvolging.
De oorzaken zijn bekend maar moeilijk aan te pakken: torenhoge woningprijzen, stijgende levenskosten, lange werkuren en een competitieve bedrijfscultuur waarin vrije tijd een luxe is. Het gevolg: steeds meer jongeren zien af van huwelijk en ouderschap. Kinderen zijn te duur en te moeilijk. De overheid probeert al jaren tevergeefs het tij te keren met kindergeld, belastingvoordelen en subsidies. Nu kiest president Lee voor iets radicalers: seks.
Halve dag vrij, voltijds doel
Volgens onderzoek van het Gyeonggi Research Institute, waar Lee zich op baseert, behoren de extreem lange werkuren tot de grootste remmen op gezinsvorming. Vrij vertaald: te moe om te vrijen. Hoewel de wettelijke werkweek 40 uur bedraagt, presteren veel Zuid-Koreanen tot 52 uur per week. Er blijft simpelweg geen tijd over voor ontspanning, laat staan voor romantiek of kinderzorg.
Daarom wil de president dat elke werknemer een halve dag per week vrij krijgt – zonder loonverlies. De maatregel kadert in een breder hervormingsplan om de werkdruk structureel te verlagen. Tegen 2030 moet de standaardwerkweek van 40 naar 36 uur zakken, en op langere termijn mikt Lee zelfs op een vierdaagse werkweek van 32 uur.
Een speciale taskforce met vertegenwoordigers van vakbonden, bedrijven en overheid moet nu uitzoeken hoe dat praktisch haalbaar wordt. De regering belooft alvast subsidies en belastingvoordelen voor bedrijven die meewerken aan de overgang.
“Gedurfd maar noodzakelijk”
Vakbonden reageren opvallend positief. “Het is een gewaagd maar noodzakelijk plan,” zegt Kim Hyung-sun, hoofd van de nationale bankenunie. “Er is simpelweg geen alternatief. De bevolking vergrijst sneller dan eender waar ter wereld. Als we niets doen, stort de economie in onder haar eigen gewicht.”
Economische analisten zijn minder enthousiast. De centrale bank verlaagde onlangs haar groeiverwachting tot 0,8 procent – het laagste cijfer sinds de Aziatische crisis van 1997. Minder werkuren voor hetzelfde loon kunnen die groei nog verder doen dalen, vrezen zij. De arbeidsproductiviteit, nu al een pijnpunt, zou er nog meer onder lijden.
Tussen hoop en economische realiteit
De Zuid-Koreaanse samenleving balanceert daarmee op een dunne draad: aan de ene kant de nood om gezinnen te stimuleren, aan de andere kant de angst dat de economie verder verzwakt. De regering gokt erop dat meer rust, meer tijd en meer welzijn uiteindelijk leiden tot meer geboortes. Maar of die halve dag vrij effectief in bed wordt doorgebracht, is iets wat geen beleidsnota kan garanderen.
(Foto: Shutterstock)
